2 seria. 35. Zostań

Strasznie padało, był cały przemoczony, a przecież przeszedł tylko krótką drogę od taksówki do drzwi domu dziewczyny. Była lekka jak piórko więc w sumie nawet nie czuł że niesie ją na plecach. Spojrzał na jej dom i zauważył że w środku świeci się światło. No tak przecież zostawiła mała Lili z tym gościem co chodziła z nim do klasy w liceum. Westchnął ciężko i kątem oka spojrzał na przemoczoną dziewczynę która smacznie sobie spała. Musiała być naprawdę zmęczona skoro nawet taka ulewa jej nie przeszkadzała. Sięgnął dłonią do kieszeni spodni z których wyciągnął klucze po czym otworzył drzwi do domu. Klucze wcześniej zabrał dziewczynie. Wszedł do domu i pierwsze co to ściągnął przemoczone buty i ruszył w stronę salonu.

-Sakura co tak dlu…- osoba która zaczęła mówić nie dokończyła, gdy zobaczyła czarnowłosego chłopaka w wejściu do salonu.

-Część Daiki- powiedział szybko Sasuke i chciał go wyminąć, lecz tamten złapał go za rękaw i spojrzał na niego złowrogo.

-Co tu robisz?

-Stoję- odparł spokojnie i chciał wyrwać rękę, ale uścisk był dość mocny.

-Dlaczego niesiesz Sakurę?- kolejne pytanie. Sasuke znowu westchnął po czym spojrzał na chłopaka od gór do dołu. Nie wyglądał na takiego co dałby sobie spokój bez odpowiedzi.

-Jestem szefem firmy z którą firma jej szefa współpracuje , przyniosła mi papiery i chciała zaczekać na mnie i zasnęła, więc ją przyprowadziłem- odpowiedział szybko a uścisk na jego rękawie zelżał. Sasuke czując że już go nie trzyma znów ruszył w stronę schodów, ale znów zatrzymał go glos chłopaka, zaczynało go to trochę drążnic.

-Zostaw ja i idź sobie, nie potrzebuje cię tutaj- powiedział hardo , a w jego głosie nie było ani nutki strachu czy zawahania. Uchiha odwrócił się w jego stronę i prychnął. Nie miał zamiaru odpowiadać, miał zamiar ją zostawić i wyjść ale teraz zaczął się zastanawiać czy aby czasem nie zostać dłużej żeby zdenerwować tym chłopaka

-Saskie- usłyszeli piskliwy głos i obydwoje zwrócili uwagę w stronę schodów gdzie stała mała dziewczynka, przecierając zaspane oczka. Na sobie miała ciągle te samą sukienkę w której rano hasała po parku.

-Cześć maluchu- uśmiechnął się do niej karooki i zaczął piąć się na górę po schodach w jej stronę. Pogłaskał ja po głowię i ruszył w stronę pokoju Haruno, a mała podreptała za nim. Oczywiście gość Sakury także zjawił się w jej pokoju dokładnie obserwując każdy ruch Sasuke.

-Hmmm- dziewczyna widoczne zaczynała sie budzić bo zaczęła się wiercić na plecach chłopaka.

-Gdzie jestem?- zapytała gdy Sasuke sadzał ją na jej łóżku po czym wstał i spojrzał na nią. Była cała przemoczona. Jej bluzka została u  niego w firmie, a marynarka którą jej dał też zdążyła przemoknąć, ale chociaż teraz nie było widać jej bielizny, nie bardzo chciał żeby jakiś inny mężczyzna oglądał ją w bieliźnie a co gorsza bez niej.

-Zasnęłaś więc przyniosłem cię do domu- odparł spokojnie , a po jego ciele przeszedł zimny dreszcz. Było mu cholernie zimno, był cały przemoczony i jedyne o czym teraz myślał to kąpiel.

-Jak to przyniosłeś?- zapytała już w pełni świadoma tego co słyszy i mówi. Przyjrzała się u teraz dokładnie. Był w samej koszuli, która była cała przemoczona i przyklejała się do jego umięśnionego miała, przez co poczuła ze nabiera rumieńców. Szybko wyrzuciła z głowy zbereźne myśli i ciągnęła dalej wędrówkę po jego ciele. Włosy całe przemoczone i potargane przez wiatr. Spodnie także przyklejały mu się do nóg i co najlepsze skarpetki też miał mokre co oznaczało że buty mu przemokły.

-Wszystko w porządku?- usłyszała za Sasuke i dopiero teraz zauważyła Daikiego. No tak na śmierć zapomniała ze zostawiła małą pod jego opieką. Spojrzała na łóżko koło siebie i zobaczyła małą Inuzukę uśmiechniętą od ucha do ucha.

-Saskie psysedl nas odwiedic- powiedziała szczęśliwa. Kołysała nóżkami w górę i w dół. Uchiha patrzyła na Sakure zamyślony, jej promienna twarz wyglądała niczym anielska gdy patrzyła na tego małego szkraba i przez chwilę zaczął się zastanawiać czy ona także chciała posiadać takie dziecię. Jednak szybko wyrzucił te myśli z głowy. Odwrócił się na pięcie i chciał odejść gdy poczuł jak ktoś ciągnie go za rękaw. Odwrócił się szybko i zobaczył że dziewczyna wstała i złapała go , a na jej twarzy malowało się jakby zdziwienie tym co sama przed chwilą uczyniła.

-Powinieneś się szybko osuszyć żebyś nie złapał przeziębienia- powiedziała puszczając skrawek jego koszuli.

-I tak zaraz będę mokry- odezwał się tym swoim wiecznie opanowanym głosem. Dziewczyna głośno przełknęła ślinę. Nie chciała żeby jeszcze wychodził, nie chciała zostać tu sama z Daikim.

-Powinnaś się zdrzemnąć, ja wychodzę, zadzwoń do mnie jutro- odezwał się w końcu chłopak stojący za Uchiha. Kiwnął głową z delikatnym uśmiechem po czy zniknął za drzwiami sypialni różowowłosej , słychać było tylko trzask drzwi wejściowych , po czym znów zapadła cisza, którą przerywało jedynie dudnienie deszczu.

-Więc ja też…- chciał dokończyć zdanie odwracając się znów do dziewczyny, ale ta szybko znów pociągnęła go za rękaw i wyprowadziła ze swojej sypialni. Był delikatnie mówiąc zdezorientowany, ale nie wyrywał się tylko pozwolił się jej prowadzić. Zaprowadziła go do byłej sypialni Sasoriego, gdzie wprowadziła go łazienki.

-Tu masz ręcznik, są jakieś żele, szampon więc użyj ich. W szafkach powinieneś znaleźć  jakieś koszulki brata, no i oczywiście spodenki, a swój garnitur przynieś do mnie to go wysuszę- po tych słowach chciała wyjść, ale jeszcze na chwilę się zawahała po czym opuściła łazienkę zostawiając go samego. Stał tak przez chwilę na środku łazienki.  W pewnym momencie oparł się o wannę a na jego twarzy pojawił się szeroki uśmiech. Miał ochotę wybuchnąć śmiechem po całym tym przedstawieniu. Była taka zaborcza jak nigdy, ale nie zamierzał być niegrzeczny i postanowił skorzystać z jej gościnności.  Rozpiął koszulę, którą zrzucił na ziemię koło nóg, nie miał zamiaru niczego składać skoro zaraz dziewczyna pewnie wrzuci to do suszarki. Ścignął spodnie , skarpetki i bieliznę, po czym wszedł pod prysznic i odkręcił kurki z ciepłą wodą. Woda która spływała po jego przemarzniętym ciele bardzo koiła i odprężała. Czuł jak zmywa z siebie stres z całego dnia pracy i od razu po kąpieli mógłby udać się spać, ale wiedział że czekała pewnie go jeszcze jakaś sprzeczka z dziewczyną, a na samo jej wspomnienie, na jego twarzy pojawił się uśmiech. Wiedział że musi jeszcze uporządkować wiele spraw, ale wizja że może u niej przenocuje była bardzo kusząca. Nie wiedział nawet jak długo siedział pod prysznicem, ale wiedział ze czas w końcu stąd wyjść. Wyszedł z kabiny stajać na dywaniku i wziął ręcznik z wieszaka. Przetarł nim twarz po czym zarzucił delikatnie na włosy, a drugi obwiązał sobie wokół bioder. Tak wyszedł z łazienki w poszukiwaniu czegoś bo mógłby teraz na siebie ubrać.

Po tym jak wysłała chłopaka pod prysznic, zamknęła drzwi od pokoju brata i oparła się o nie. Sama nie wiedziała dlaczego chciała żeby tu został, przecież powinna go puścić do domu. Można powiedzieć że była bezbronna dziewczyną z nieobliczalnym chłopakiem, a co najlepsze że sama na to pozwoliła. Westchnęła ciężko, po czym ruszyła w stronę swojej sypialni gdzie zostawiła małą Lili. Gdy tylko weszła do pokoju na jej twarzy pojawił sie uśmiech, a poczucie niepewności gdzie znikła. Dziewczyna stała na środku pokoju w jej najwyższych szpilkach. Podtrzymywała się szafy by nie upaść i próbowała zrobić krok do przodu.

-Idziemy się kąpać szkrabie- odezwała się Sakura w końcu i wzięła dziewczynkę na ręce, wyciągając ją ze swoich butów. Po drodze do łazienki zabrała kilka rzeczy dziewczynki po czym weszła z nią do łazienki i jak nigdy zamknęła drzwi.  Posadziła mała na pralce i zaczęła ją rozbierać. Odkręciła kurki z wodą , która zaczęła lecieć strumieniami do wanny po czy uśmiechnęła się do małej.

-Jaki zapach?- zapytała i pokazała jej olejki do kąpieli.

-Abuzz!- krzyknęła uradowana Lili i wyciągnęła ręce do góry. Sakura jak na rozkaz wlała olejek arbuzowy i dodała trochę szamponu by wytworzyć większą pianę, po czym posadziła dziewczynkę w wannie, a sama zaczęła się rozbierać i do niej dołączyła. Nigdy nie miała czasu brać takich odświeżających kąpieli, dlatego cieszyła się gdy mogła przebywać  Lili bo mogła pozwolić sobie na więcej niż normalnie. Gdy ona kosztowała przyjemnej kąpieli mała Inuzuka bawiła się jakimiś zabawkami, które leżały na wannie.

-Po kąpieli idziey spać, jadłaś coś?

-Tia

-TO myjemy się i czas spać bo już poźno- po tych słowach wyiągneła gąbke i zaczęła szorować ciałko dziewczynki, którą miała pzy tym niesamowitą zabawę. Po kąpieli zawineła siebie w ręcznik jak i swoje włosy po czym wzięła mała na ręce postawiła na pralce i zaczęła dokładnie wycierać. Pomogła jej ubrać bieliznę po czym wyciągnęła suszarkę i wysuszyła jej włosy.

-Gotowa

-Ja tes- powiedziała uśmiechnięta mała i wyrywała Sakurze suszarkę z ręki. Niepewnie , ale dała jej suszarkę i odwróciła się tak żeby mieć na mała oko. Dziewczynka trochę podsuszała włosy różowowłosej, ale nie do końca bo jak każde dziecko szybko się znudziła i zrobiła bardzo senna. Haruno zaprowadziła Lili do swojego łóżka, otuliła ją kołdrą i zostawiła zaświeconą lampkę nocną. Ucałowała ją w czoło po czym podeszłą do biurka skąd wzięła kilka swoich papierów, laptopa i wyszła z pokoju zostawiając lekko uchylone drzwi. Zeszła po schodach na dół, gdzie myślała że może zastanie chłopaka, ale o dziwo nie było go tam. Odetchnęła z ulgą, rozsiadłą się na kanapie. Otworzyła laptopa i położyła obok niego stertę papierów.  Gdy tylko włączył się laptop otworzyła pogrzebny jej program i ruszyła w stronę kuchni, gdzie wstawiła mleko i przygotowała dwa kubki. Gdy tylko zrobiła kakao i wracała do salonu, zauważyła że chłopak stoi w drzwiach. Zatrzymała się na chwilę przełykając ślinę po czym ruszyła dalej.

-Siadaj, tu masz ciepłe kakao- powiedziała szybko i wróciła na swoje miejsce. Nie bardzo teraz mogła się skoncentrować. W końcu nie przywykła znów do tego ze widzi go w takim stanie. Na sobie miał tylko spodenki , ręcznik przewieszony przez kark, z włosów spływały kropelki wody, a koszulkę trzymał w ręce. Przeklęty Sasuke i jego boskie ciało. Jak na złość oczywiście usiadł koło niej przecierając delikatnie ręcznikiem swoje włosy i patrząc na papiery wokół laptopa.

-Pokaż to- powiedziała do niego, a on spojrzał na nią zdezorientowany. W jednej chwili dziewczyna klęczała przed nim na kanapie, tak że teraz nie patrzył jej w oczy, ale miał doskonały widok na jej piersi, które były uwolniona od stanika, a jedyne co go od nich dzieliło to cienki materiał jej bluzki. Chłopak przełknął cicho ślinę, ale nie mógł nie patrzeć w końcu to był jego męski instynkt.  Wzięła jego ręcznik i zaczęła delikatnie wycierać jego włosy. Dziwnie się poczuł, nikt nigdy tego nie robił oprócz jego matki gdy był dzieckiem, ale nie żeby mu się nie podobało, wręcz przeciwnie. Dzięki temu czuł się tak swobodnie i miał nadzieję że dziewczyna nigdy nie skończy.

-A teraz się ubierz- powiedziała gdy skończyła i usiadła z powrotem jak wcześniej.

-A co przeszkadza co to?- zapytał odkładając ręcznik na oparcie kanapy i patrząc na nią wyczekując. Ale ona nawet na niego nie spojrzał, wziął jedno z ciastek ze stołu.

-Tak , twoja goła klata rozprasza mnie, a mam jeszcze sporo pracy- odparła jakby trochę zamyślona. Chłopak nic więcej nie powiedział tylko ubrał koszulkę i znów spojrzał na te wszystkie wykresy którymi zajmowała się Sakura.

-Nie sadziłem że jesteś taka dobra z ekonomii- powiedział jakby sam do siebie przeglądając papiery które leżały obok niego.

-Praca tego wymagała- odparła i ciężko westchnęła.

-Daj pomogę ci- powiedział zabierając jej laptopa, oczywiście protestowała, ale on jakby już jej nie słuchał, tylko zręcznie zaczął wypełniać wykresy, coś usuwał coś wpisywał. Przenosił z kartek dokumenty na laptopa, wprowadzał zmiany. Był jakby w swoim świecie.

-Wow, szybko i to idzie- stwierdziła w pewnym momencie Haruno, patrząc jak jego palce uderzają szybko o klawiaturę i nawet się nie ylił wpisując te wszystkie dane.

-W końcu jestem szefem- odparł z uśmiechem- Ren naprawdę jest bez serca skoro daje ci tyle pracy jak masz wolne- dokończył i odstawił na chwilę laptopa by móc się napić.

-Taka moja praca, nie wszystko załatwi sam- odparła także biorąc swoje kakao.

-Przepraszam- nie spodziewała się tego słowa, nie teraz nie tutaj. Spojrzała na niego zdezorientowana nie wiedząc co powiedzieć. Patrzył jej prosto w oczy.

-To nic- odparła, chociaż nie wiedziała co to miało znaczyć.

-Wiem że byłem wtedy dupkiem, dla niej nim jestem. Nie wiedziałem wtedy co robię, po prostu chciałem żebyś była szczęśliwa, ale skąd taki szczeniak jak ja mógł wiedzieć że cię aż tak zrani. Wybacz mi, nie chciałem ja…- zaciął się na chwilę, a na jego twarzy widać było cierpienie. Miała ochotę go przytulić ale wiedziała że on jeszcze nie skończył.

-To było tak daw…

-Gówno prawda Sakura, ja wiem że ty dalej masz mi to za złe, i sam po sobie wiem że to boli. Ale zawsze byłem zbyt dumny, zbyt pewny siebie. Ja po prostu chcę żebyś była szczęśliwa- po tych słowach niespodziewanie poczuł na swojej szyi ciężar. Nie odepchnął jej, ale także nie przytulił.

-Powiedz mi, powiedz co czujesz, porozmawiaj ze mną, gdybyś wtedy mi wszystko powiedział może to wszystko potoczyło by się inaczej, ale teraz nie jest za późno- szeptała mu do ucha ciągle trzymając go w objęciach.

-Jesteś dla mnie za doba- szepnął i delikatnie przytulił ją do siebie, jak by była najbardziej kruchą istotą na ziemi.

-Zostań , nie uciekaj, po prostu zostań- szepnęła znów wtulając głowę w jego tors.

Jakieś piętnaście minut wylądował i właśnie zbliżał się do swojej limuzyny. Widząc tak dobre mu znaną osobę, az się uśmiechnął.

-Hiro- powiedział głośno przytulając przyjaciela po przyjacielsku.

-Cóż to za zmiana Madaro, byś sam brał sprawy w swoje ręce- odpowiedział mężczyzna otwierając mu drzwi do samochodu.

-Nie mogę pozwolić by ta dziewczyna zrujnowała nasz plan, mam nadzieję że twój syn nie ma nic przeciwko.

-Nie ma i musze przyznać że jest nawet zadowolony Madaro, ale czy jesteś pewny że Sasuke nic nie zrobi?- zapytał mężczyzna wsiadając tuż za przyjacielem do samochodu.

-Nie jest aż tak głupi- odezwał się czarnowłosy mężczyzna a na jego twarzy pojawił się uśmiech. Czas szczęścia zbliżał się ku końcowi.

A więc po pierwsze notka miała być już tydzień temu, ale jak się okazało Kumiś ją wycięła z worda , worda zamknęła bez żadnego zapisywania i chciała wkleić na bloga, ale niestety się okazało że się nie da i notka przepadła. Byłam mega zła, ale zaczęłam pisać od nowa, jednak na nic, gdyż nie chciało mi się pisać znów tego samego, ale w końcu się przełamałam i otóż macie nową notkę.  Mam nadzieję że się podoba i że nie jesteście źli że tak długo nic nie było, ale sama też miała kilka ważnych spraw na głowię.

2 seria. 34. Jesteś niemożliwa

Siedziała na kanapie i popijała ciepłą herbatę. Naprawdę nie rozumiała co ten facet tu robi. Dość że miała i tak sporo problemów na głowię to jeszcze przypałętał się kolejny. Przecież rozmawiała już z nimi o tym i mieli dać jej spokój. Westchnęła i spojrzała na mężczyznę siedzącego na przeciwko niej. Uśmiechał się do niej miło co chwilę popijać wodę którą mu przyniosła. Sama jego obecność ją denerwowała. Przypałętał się tutaj i do tego nie ma zamiaru powiedzieć o co u chodzi. Aż się w niej gotowało, aby mu powiedzieć coś niemiłego, ale nie mogła, teraz była starsza i nie zachowywała się tak jak kiedyś ze swoim niewyparzonym językiem.

-No więc? Co chcesz? - ponagliła go patrząc na niego znudzonym spojrzeniem. Odłożył szklankę i odchrząknął.

-Dlaczego od razu przyjmujesz że coś chce, może stęskniłem się za wami i chciałem ciebie zobaczyć, w końcu w porównani do twojej siostry ty nigdy nie wróciłaś, nawet na święta- powiedział i spojrzał jakby na nią z żalem. Prychnęła, zbyt dobrze go znała żeby nabrać się na taką bajeczkę.

-Nigdy nie byłeś dla mnie ojcem i nie będziesz- powiedziała zakładając ręce na piersiach. Chciała żeby zostawił ją samą.

-Nie mów tak- odparł i uśmiechnął się delikatnie, ale w jego oczach widziałaś coś czego się bała. Nigdy nie ufała temu człowiekowi, można nawet stwierdzić że bała się go.

-Znowu chcesz namieszać w moim życiu, zapamiętaj sobie że nie mam już 17 lat i nie jestem dzieckiem- krzyknęła i uderzyła pięścią o stół. Był wkurzona że miał taki spokojny ton. Jeszcze jej matki tu brakuje i mieliby komplet.

-Ale nie zapominaj że jestem twoim opiekunem- powiedział, a jego uśmiech znikł z twarzy. Przerażała ją ta twarz. Bez emocji, jeszcze gorsza niż u Sasuke.

-Już chyba dawno powiedziała co o tym sądzę- znów krzyknęła i obeszła stół- a teraz wyjdź z mojego domu- wskazała palcem przedpokoju i ze zdenerwowaną miną stała nad ojczymem. Wstał i złapał ją mocno za nadgarstek.

-Jutro chce znać odpowiedź- powiedział szorstko, a ona skrzywiła twarz w lekkim grymasie, czując ból na nadgarstku. Puścił ją po czym opuścił jej dom. Nie rozumiała o co mu chodziło. Chwyciła drugą ręką nadgarstek i zaczęła go delikatnie masować. Był cały zaczerwieniony. Westchnęła po czym powróciła na górę do swojego pokoju. Musiała jeszcze wypełnić kilka dokumentów, bo jutro chciała spędzić czas ze swoją ukochaną siostrzenicą.

Jego znudzony wzrok błądził po pustej kartce papieru, co chwilę zerkał na lekko zagięty róg po czym na zegarek i tak co chwilę. Było dość wcześnie, a on musiał siedzieć nad tym głupim listem. Westchnął odchylając się do tyłu i wyciągając ręce nad głowy, rozciągając się. Siedział chyba już z pół godziny nad pustą kartką i dalej nie wiedział co napisać. Co tydzień miał pisa wujowi sprawozdania z firmy, ale akurat teraz nie wiedział co napisać. Działo się dość dużo, ale nie miał do tego głowy, jego umysł zaprzątała pewna różowowołosa dziewczyna. Ciągle zastanawiał się nad jej wczorajszymi słowami. Był już dorosły więc wiedział ze tłumaczeniem się nic nie wskóra, ale czynami. Musiał ją jakoś przekonać swoimi czynami do tego że nie jest już taki jak kiedyś, ale jak na razie wszystko szło nie po jego myśli. Znów spojrzał na pustą kartkę, przeczesał swoje kruczoczarne włosy po czym wziął do ręki długopis i zaczerpnął powietrza.

Drogi wuju Madaro

W ostatnim raporcie pisałem że nasza współpraca z firmą Rena Takashi’ego idzie znakomicie. Ich szef jednak nie okazał się byle kim, jest utalentowany i nie wyobrażam sobe by mógł nam w jakikolwiek sposób zaszkodzić. Firma ciągle się rozwija i wierze w to że w ciągu roku będzie już mogła istnieć bez twojej pomocy i wierzę że dotrzymasz naszej obietnicy. Wprowadziliśmy działalność na Tokijskim rynku przez co mogliśmy podnieść pensję pracowników. Zrobiłem selekcję i powyrzucałem nierobów, mam nadzieję że zobaczysz za niedługo na własne oczy że firma odniesie sukces. Co do Matki to jest zdrowa, często się uśmiecha , ale strasznie reaguje na twoje imię. Ojciec… co do niego to niezbyt mam z nim kontakt, nie odzywa się do mnie więc nie mogę ci zbyt wiele powiedzieć na jego temat. Itachi się żeni, jeszcze nic pewnego bo niedawno były zaręczyn, ale wierzę że będzie szczęśliwy ze swoją ukochaną. Wybacz zapomniałem imienia i nie wiem o niej zbyt wiele więc nie mogę ci nic o niej powiedzieć. Mam nadzieje że przyjedziesz za niedługo.

Prezes Uchiha corporation

Sasuke Uchiha

Gdy tylko skończył pisać wziął kopertę i wsadził list do niej wraz z tabela zarobków. Nie rozumiał tylko dlaczego nie mógł mu wysyłać tego mailem , przecież byłoby tak dużo szybciej i prościej. Ale wuj kazał wysyłać listy by nie było żadnych przecieków. Nie rozumiał tego zbytnio, ale robił to co mu kazał. Zakleił kopertę po czym westchnął.

-Emi!- krzyknął , a po chwili w jego pokoju zjawiła się śliczna zielonowłosa dziewczyna o wydajnym biuście który starała się ukryć pod grubą warstwą bluzek.

-Słucham?- zapytała nieśmiało podchodząc do biurka szefa i patrząc na niego tymi hipnotyzującymi czarnymi oczyma zza okularów.

-List- podał jej list nawet na nią nie patrząc po czym zaczął przebierać jakieś dokumenty. Dziewczyna odebrała kopertę ukłoniła się delikatnie i wyszła. Nie musiał jej nawet nic tłumaczyć, wystarczy że wytłumaczył jej raz i dziewczyna wiedziała że co tydzień musi wysyłać pocztę do głównego prezesa. Gdy tylko drzwi się zamknęły ,chłopak odłożył wszystko i wstał. Nie miał ochoty dzisiaj na nic, ale wiedział by robić to do czego dąży to czeka go sporo pracy. Obszedł krzesło i podszedł do wielkiego okna i zaczął się przyglądać na miasto. Wielkie wieżowce, ludzie spacerują między budynkami. Spojrzał w niebo i uśmiechnął się delikatnie. Wspomnienia zaczęły wracać jak nigdy. Tak bardzo miał ochotę przytulić Sakurę, ale wiedział że póki nie zrealizuję swojego planu to ona nigdy nie będzie bezpieczna i szczęśliwa przy nim. Otworzył oczy i uśmiechnął się zwycięsko.

-Uważaj Madara- po tych słowach powrócił do swojej pracy. Musiał skończyć dzisiejsze raporty po czy zabrać się za pensje pracowników i ich dochody.

-Lili!- krzyk dziewczyny rozniósł się po domu. Wszędzie szukała tej małej dziewczynki. Miała ją uczesać i miały wyjść na spacer, ale mała sobie pomyślała chyba że ciocia ma ochotę na zabawę w chowanego i zaczęła się chować, co było dość irytujące zważając na to że dom Sakury był przestronny i dwupiętrowy.

-Mam cię- znów krzyknęła gdy w końcu dorwała śmiejącą się czerwonooką dziewczynkę. Jej radosny głosik roznosił się po całym salonie. Była jej małym oczkiem w głowię.

-Jesce- krzyknęła pokazując swój lekko oszczerbiony uśmiech.

-Pobawimy się na placu zabaw- powiedziała delikatnie ją łaskocząc. Dziewczynka znów zaczął się śmiać po czy grzecznie usiadła u cioci na kolanach i pozwoliła się jej uczesać. Sakura związała jej brązowe włoski w dwie kitki po czym przeczesała delikatnie grzywkę i wplotła jej kokardki w kitki.

-Gotowa- powiedziała zsadzając ją z kolan i stawiając na ziemi. Wyprostowała jej jeszcze sukienkę po czym chwyciła za rączkę i skierowały się w stronę wyjścia z domu. Sakura ubrała buty u miała wychodzić gdy usłyszała dzwonek do drzwi.

-Kto…?- otworzyła drzwi , ale nie dokończyła. No tak zapomniała o nim. Uśmiechnęła się delikatnie i przepraszająco.

-Kto tlo?- mała dziewczynka wyjrzała zza nogi cioci i spojrzała na nieznajomego swoimi dużymi oczyma.

-Chyba jestem nie w porę- odezwał się chłopak widząc dziecko i uśmiechając się do niej.

-Zapomniałam że mieliśmy się widzieć, ale mogłeś powiedzieć kiedy- odezwała się w końcu Haruno wychodząc z domu i biorąc Lili z rękę.

-Akurat miałem wolne- odparł przepraszająco i włożył ręce do kieszeni.

-Jeśli chcesz to chodź z nami, ale idziemy na plac, a co do ciebie młoda damo, to masz się zachowywać. To jest Daiki mój kolega z liceum- odezwała się znów dziewczyna.

-Hai- krzyknęła zadowolona po czym odbiegła kawałek od cioci i zaczęła kopać w liście które pospadały z drzew.

-Ładnie ci z dzieckiem- zaśmiał się chłopak pokazują jej język, na co dziewczyna dała mu kuksańca w bok, ale odwzajemniła uśmiech.

-Sa-chan ma dziś randkę z Kibą więc poprosiła mnie żebym zajęła się cały dzień mała, ale wzięłam ją tez na noc, niech też mając chociaż noc wolną- powiedziała chichocząc przy tym. Jak tak o tym myślała to pierwszy raz od narodzin ich córeczki mogli zostać sami i gdzieś wyjść. Cieszyła się że mogła im w tym pomóc.

-Myślałem że nie będziesz się do mnie odzywać po ostatnim – chłopak troszkę posmutniał i nie patrzył w jej stronę tylko przed siebie.

-Nawet gdybym chciała to nie potrafiłabym, jesteś dla mnie zbyt ważny – odparła klepiąc go w plecy jak kumpla. Chłopak zdziwił się tym , ale zaśmiał się. Taką ją pamiętał z liceum. Wieczna chłopczyca.

Siedział przed biurkiem a w dłoni ściskał list przysłany jakieś trzy dni temu przez jego chrześniaka. Był zdenerwowany, sam na siebie za to że nie przeczytał tego wcześniej. Planowali połączyć siły z firmą Takashi’iego bo chciał żeby Sasuke wygryzł wnuka tego skubańca Sho Takashi’ego i przejął jego firmę, ale z tego co przeczytał to nie będzie takie proste i do tego ta dziewczyna. Kazał mu wypisać wszystkich swoich pracowników a także drugiej firmy. Nie spodziewał się że Sasuke znów będzie miał do czynienia z tą małą Haruno, ale może wyjdzie mu to na korzyść. Musi zrobi coś żeby wybić mu tą dziewczynę z głowy by nie zakłóciła jego planu. Zamknął na chwilę oczy by móc się uspokoić po czym uśmiechnął się delikatnie. Wiedział co musi zrobić by ta dziewucha więcej nie wchodziła mu w drogę, a żeby Sasuke już na zawsze pozostał w jego rękach.

Nareszcie skończył i w końcu mógł iść do domu. Było już grupo po 20, a strasznie padało. Westchnął cicho po czym wyszedł z biura i nagle się zatrzymał nie mogą uwierzyć własnym oczom. Nikogo nie powinno juz tu być, a w szczególności jej. Stała przed nim cała przemoczona. Przez jej białą bluzkę było widać cały jej stanik. Przemoczone ubrania przykleiły się do jej twarzy, a rozpuszczone włosy do twarzy. W dłoniach trzymała jakąś walizkę, a jej ciało trzęsło się z zimna.

-Co tu robisz w taką pogodę?!- krzyknął na nią lekko zdenerwowany jej bezmyślnością po czym przeszedł koło niej i ruszył w stronę szafy z której wyciągnął ręcznik i znów podszedł do niej podając go jej.

-Coś ważnego, podobno miałeś wysłać jutro, ale wiesz że Ren jest na jakimś wyjeździe więc musiała to przynieść- podała mu teczkę po czym odebrała od niego ręcznik i zaczęła wycierać mokre włosy.

-Powinnaś wysuszyć ubrania- powiedział nie zwracają teraz na nią uwagi tylko otwierając teczkę. Na szczęście papiery nie były przemoczone, ale miała rację były ważne i nie rozumiał jak mógł je pominąć.

-Dzię….- nie dokończył bo zobaczył że dziewczyna rozpięła koszulkę i wycierała dekolt- CO TY ROBISZ?!- krzyknął widząc teraz dokładnie bieliznę dziewczyny.

-Nie krzycz- odparła zirytowana jego zachowaniem- przecież nie raz widziałeś mnie bez tego – dodała, na co chłopak spojrzał na nią z wielkimi oczyma po czym ściągnął marynarkę i rzucił w nią.

-Ale pamiętaj że jestem mężczyzną, a widząc ciebie tu w samej bieliźnie nie chciałby ci czegoś zrobić- zdziwiła się jego słowami, ale gdy tylko na niego spojrzała i zauważyła delikatne rumieńce na jego policzka to szybko zrzuciła z siebie mokrą koszulę i założyła marynarkę zapinając się. Zrobiło jej się trochę głupio i można powiedzieć że zawstydziła się.

-Gomen- powiedziała cicho spuszczając głowę. Usłyszała tylko ciche westchnięcie po czym chłopak ruszył do swojego gabinetu, a dziewczyna za nim. Położyła bluzkę na kaloryferze i usiadła na miejscu gościa, przed chłopakiem.

-Nie miałaś dziś być z Lili?- zapytał niespodziewanie przeglądając papiery. Trochę irytowało ją to że nie patrzył na nią, ale wiedziała że ma dużo pracy.

-Tak, ale wiedziała że musze cię jeszcze złapać w biurze więc poprosiła Daikie’go żeby z nią został. Sasuke natychmiast spojrzał na Saukre i wstał.

-Ten idiota z liceum? Spotykasz sie z nim?- zapytał patrząc na nią, jakby chciał ją prześwietlić na wylot.

-Daj sobie spokój co? Jesteśmy kumplami , a że dziś na nas wpadł na placu zabaw to poprosiła go o popilnowanie młodej , a ona widocznie nie miała nic przeciwko bo go polubiła- odparła szybko.

-Same z tobą kłopoty- powiedziała siadając s powrotem i wracając do przerwanej pracy.

-Długo ci to zajmie?

-A co?- zapytał patrząc teraz na nią zdezorientowany.- Możesz już wracać do domu

-Poczekam- odparła. Nie wiedziała czemu, ale jakoś czuła się teraz inaczej. Nie kłócili się co było chyba jakąś nowością. Nie było czuć też napięcia jakiegoś romantyzmu co było dziwne. Ale teraz zdała sobie sprawę że Sasuke wygląda naprawdę przystojnie gdy pracuję. Patrzą teraz tak na niego mogła stwierdzić że jego praca musi być naprawdę męcząca.

-Jesteś niemożliwa- powiedział cicho chłopak przerywając pracę i patrząc na śpiąca twarz dziewczyny. Musiała być zmęczona dzisiejszym dniem wiec uśpiła mu się na biurku. Wstał po czym zadzwonił po taksówę. Wziął dziewczynę na ręce i ruszył w stronę widny. Resztę pracy mógł dokończyć jutro, a teraz powinien odwieźć ją do domu. Czekała przecież tam na nią mała Lili.

Rozdział jes wcześniej niż się spodziewałam. Mam nadzieje że chociaż troszeczkę wam się spodoba i nie będzie narzekania że krótki, bo naprawdę się staram pisać coś dłuższego, ale niestety mam dwóch braci i dwa kompy i oni potrafią siedzieć całymi dniami, więc jest naprawdę ciężko napisać coś w czasie gdy mam wolnego kompa, a nie zawsze chce mi się tylko pisać notki. No wiec mam nadzieję że chociaż troszkę wam się spodoba i do następnej;*

2 seria. 33. Witaj kochanie

Naprawdę nie rozumiała facetów i chyba nigdy w życiu nie będzie próbowała. Siedziała przed swoim biurkiem i segregowała różne papiery, które musiała potem zeskanować i powysyłać do firm, z którymi współpracuje jej firma. Westchnęła i odłożyła na chwilę wszystko by móc trochę odpocząć. Spojrzała na drzwi od gabinetu szefa po czym przełknęła cicho ślinę. Była naprawdę bardzo ciekawa co tam się wyrabia, skoro praktycznie ich nie słychać i siedzą już tam dość długo. Zastanawiała się czy czasem znów nie piją, ale wtedy by byli głośniej, albo by ją wołali by przyszła do nich. Spojrzała na swoją robotę która jeszcze jej została po czym znów spojrzała na drzwi i po cichu odsunęła krzesło od biurka. Zajrzy tylko na chwilę i zapyta czy nie chcą się czasem napić kawy, albo czegoś. Zerknie co robią i już jej nie ma. Uśmiechnęła się do swoich myśli po czym przeszła do realizacji swojego planu. Podeszła do drzwi, przystawiła do nich delikatnie ucho po czym westchnęła i delikatnie zapukała.

-Um, przepraszam? Może podać coś do picia?- wkroczyła do gabinetu i aż ją zamurowało. Jej szef Ren siedział nad stertą papierów zamyślony co chwilę coś uzupełniając, zaś Sasuke cały czas coś pisał na swoim laptopie, obydwoje byli tak zajęci swoją pracą że nawet nie zauważyli kiedy dziewczyna weszła do biura. Uśmiechnęła się delikatnie po czym opuściła gabinet i udała się do kuchni by zrobić i po kawie i może jakaś przekąskę.

-Sakura-san- usłyszała swoje imię i spojrzała na trzy kobiety które siedziały akurat chyba na przerwie i patrzyły na nią machając ręką aby do nich podeszła. Zdezorientowana spojrzała na nie i niechętnie zaczęła isc w ich kierunku. Pierwszy raz ją zaprosiły do siebie, przeważnie nie rozmawiała z nikim oprócz szefem w firmie. Mimo wszystko może w końcu będzie miała koleżanki w pracy i nie będzie musiała jadać sama na przerwach.

-Tak?- zapytała grzecznie uśmiechając się delikatnie.

-Masz trochę czasu?- zapytała jedna pokazują jej wolne miejsce by usiadła. Ta oczywiście skorzystała i przysiadł się.

-W tym momencie trochę- odpowiedziała. W końcu przecież pracuje już dość długo i jeszcze nic nie jadła , do tego przecież szef jest strasznie zajęty wiec nawet nie zauważy że zrobiła sobie przerwę.

-Hej powiedz, rozmawiałaś ze wspólnikiem szefa?- zapytała blondynka, która od początku jakby chciała wiedzieć tylko to. Sakura westchnęła cicho i spojrzała na nie po kolei. Nie sądziła ze jedyne co chciały to wiedzieć czy gadała z Sasuke.

-Tak i to nie raz- odpowiedziała bez żadnych ceregieli.

-Więc jaki on jest? Pewnie romantyczny i sympatyczny co nie?- teraz pytanie zadała szatynka siedząca obok niej z rozmarzonym wzrokiem. Różowowłosa przez chwilę zastanawiała się i delikatnie skrzywiła przypominając sobie Sasuke.

-Jest bezczelny, myśli że może wszystko, strasznie chamski i nie lubi większości ludzi, ale nie pokazuje tego po sobie, jest arogancki…

-Nie powinnaś tak mówić o kimś kogo ledwo znasz- oburzyła się jedna z dziewczyn zakładając ręce na piersi. Oho chyba Sakura narobiła sobie nowych wrogów przez tego idiotę.

-Znam go trochę i wiem że jest zadufany w sobie dupkiem, który nie zważa na….

-Jesteś naprawdę krytyczna w stosunku do mnie- każda z kobiet odwróciła się za siebie. Za nimi stał nie kto inni jak Uchiha przeczesując delikatnie ręką swoje włosy i patrząc z delikatnym uśmiechem w stronę zielonookiej, której spojrzenie wyrażało tylko jedno. O cholera.

-Myślałam że pracujecie- odparła wstając i poprawiając spódnicę.

-Mamy przerwę- odparł jej ciągle patrząc na nią tym swoim spojrzeniem.

-Sakura- san myślę ze powinnaś przeprosić Sasuke-san za to co mówiłaś- odezwała się znów blondynka patrząc na mężczyznę zakochanym wzrokiem. Dziewczyna prychnęła tylko i założyła ręce na piersi.

-Kiedy on naprawdę jest zwykłym dupkiem- odparła patrząc niedowierzająco na dziewczyny z jej pracy. Każda była wpatrzona w niego jak w jakieś bóstwo.

-Nie lubię jak tam mnie nazywasz- odezwał się wymijając kanapę i podchodząc do Sakury.

-A jak? Idiota? Kretyn? Zboczeniec?- zapytała? Była zła na niego, ale jeszcze sama nie wiedziała dlaczego.

-Oh ja zboczeńcem? To nie ja miałem ochotę na więcej – odpowiedział uśmiechając się zwycięsko. Sakura poczuła jak na twarzy robi się czerwona. Przeginał i to strasznie.

-To nie ja uwiodłam serce niewinnej dziewczyny z liceum i porzuciłam ją jak bezużytecznego psa nie wiedząc co przeżywa w środku- odparła i odwracając się ruszyła w stronę kuchni, gdzie miała zrobić kawę. Zostawiła lekko oszołomionego Sasuke samego ze sobą. Zacisnął delikatnie pięści patrząc jak odchodzi. Chciał za nią isc, ale wiedział że dziewczyna teraz nie chce go widzieć.

-Sasuke-san niech pan ją zostawi, chyba oszalała- powiedziała szatynka wstając i dotykając delikatnie jego ramienia.

-Oszalałaś to chyba ty, że zwrócę uwagę na takiego pustaka- odezwał się patrząc na nią tym swoim zimnym spojrzeniem. Dziewczyna aż drgnęła i delikatnie się od niego odsunęła.

-Sasuke-san?

-Nie chcę słyszeć że dokuczacie ,albo obrażacie dziewczynę na której mi zależy, jasne?- wypowiedział ostatnie słowa po czym włożył ręce do kieszeni i ruszył w kierunku biura Rena. Chciał ją tylko zobaczyć, a jej słowa przywróciły bolesne wspomnienia. Nie chciał jej wtedy zostawiać. Jej łzy naprawdę były tym czego nienawidził. Westchnął ciężko po czym powrócił do swojej pracy. Jednak odzyskanie jje nie będzie znów tak łatwe.

Siedział w kuchni, rozgrzebując łyżeczka swoją porcję ciasta ciśniętego tu przez swoją matkę. Patrzył tępo na nie myślami będąc gdzie indziej. Zastanawiał się dlaczego akurat teraz? Dlaczego nie potrafił wcześniej się do tego przyznać. Nie chciał by ona znów musiała cierpieć przez jego małego braciszka.

-Itachi?- usłyszał głos swojej rodzicielki i spojrzał na nią pytającą. Patrzyła na niego zatroskanym głosem.

-Oh wybacz- powiedział widząc co zrobił z przepysznym ciastem.

-Coś się dzieje?- zapytała go przysiadając się do niego i delikatnie kładąc swoją dłoń na jego. Spojrzał na nią przepraszającym wzrokiem, po czym ścisnął jej dłoń.

-Nie chcę cię niczym zadręczać- powiedział to i chciał puścić jej dłoń, lecz ona ją przytrzymała.

- Itachi synku- znów powiedziała to ty swoim kochanym matczynym głosem, który potrafił roztopić każdy lód na sercu. Wahał się przez chwilę, ale postanowił jej jednak powiedzieć. Może ona będzie wstanie pomóc, przecież jej też na tym zależy.

-Zastanawiam się nad motywami Sasuke, po co teraz wrócił, dlaczego zaczął zadręczać Sakurę, dlaczego dopiero teraz powiedział że mu zależy, dlaczego wtedy nie został- powiedział szybko łapiąc się jedną ręką za głowę.

-W końcu dorósł i zaczął podążać za swoim sercem- jego matka się uśmiechała i wstała zabierając ze sobą rozbełtane ciasto syna.

-Więc co to wszystko łączy się z madarą?- zapytał znów przenosząc spojrzenie na matkę, która słysząc to imię wypuściła talerzyk z ręki, który roztrzaskał się na podłodze.

-Mamo?- zapytał Itachi podchodząc do kobiety. Patrzyła ślepo przed siebie.

-Wróciłem- usłyszeli tak bardzo dobrze znany i głos/

-Sasuke- powiedział Itachi widząc wchodzącego brata do kuchni. Młodszy z braci zaś spojrzał na nich niezrozumiale, nie wiedząc co się stało. Pod nogami matki leżał rozbity talerz a gdzie nie gdzie porozrzucane kawałki ciasta. Jego matka nagle odwróciła się i szybko znalazła przy młodszym synu. Sasuke po chwili poczuł piekący ból na policzku, a jego zdezorientowane spojrzenie padało na matkę, która zatykała usta ręką, a w oczach miała łzy.

-Powiedź że to kłamstwo, kochanie powiedź że nie masz już nic wspólnego z Madarą- po tych słowach jego oczy rozszerzyły się. Skąd matka wiedziała że on dalej utrzymuje z nim kontakty. I dlaczego wywołało u niej to takie emocje. Dotknął ręką delikatnie policzka i wyminął ją nie odpowiadając na jej pytania. Miał teraz mętlik w głowię.

Siedziała przed telewizorem oglądając znów powtórkę jakiegoś nudnego serialu. Na sobie miała jakieś stare szorty i top z dość sporym dekoltem. Przytulała do siebie jedną ze swoich poduszek. Cały czas wpatrzona była w ekran telewizora, lecz myślami uciekała ciągle do wydarzenia z dzisiejszego południa w pracy. Przeklinała sama siebie przypominając sobie co powiedziała przy znajomych z pracy. Zastanawiała się w ogóle dlaczego powiedziała coś takiego, przecież miała sobie dać z nim spokój. Westchnęła ciężko i spojrzała na zegarek. Było już grubo po dziesiątej. Jutro miała wolne, ale miała dość sporo pracy na pojutrze więc pasowało by żeby zajęła się chociaż jedną trzecią tego wszystkiego. Gdy miała kierowa się ku górze, usłyszała dzwonek do drzwi. Niechętnie powlekła się w tamtą stronę, gdy ktoś nie ustępował.

-Co?- zapytała otwierając drzwi. Jednak jej zdenerwowanie przerodziło się w lekkie zdziwienie. Nie spodziewała się go zastać o tej godzinie, akurat tutaj.

-Witaj słoneczko- powiedział chłopak uśmiechając się w jej stronę i wpraszając do środka.

2 seria. 32. Zbok

To nie było to o czym zawsze marzyła. Nawet nie spodziewała się ze tak skończy. Oparła czoło o kafelki wzdychając ciężko. Właśnie brała prysznic zmywając z siebie zapach wczorajszej nocy. Czuła się zażenowana, nie to żeby wczoraj jej się nie podobało, tylko to co zdarzyło się dzisiejszego ranka ją troszkę przerosło. Obudziła się wtulona w Sasuke, na początku leżała zastanawiając się co zrobić i jak się zachować gdy się obudzi, ale chłopak najwyraźniej nie miał zamiaru zbyt szybko wstawać. Jakoś wygramoliła się spod jego ramienia i szybko opuściła jego łóżka. Ubrała wczorajszą bieliznę i sukienkę po czy zabierając buty skierowała się ku wyjściu z jego pokoju. Po cichu zeszła po schodach na dół i chciała opuścić jego dom jak najszybciej.
-Sakura?-usłyszała bardzo znajomy głos. Odwróciła się uśmiechając.
-Dzień dobry pani Uchiha- powiedziała grzecznie, chodź przeklinała na siebie w duchu że jeżeli zaraz się nie pośpieszy to spóźni się do pracy.
-Mamo, wiesz gd….- zaraz za mamą pojawił się starszy brat i widząc różowowłosą upuścił szklany wazon i z otwarta buzią patrzył na dziewczynę.
-Witaj Itachi- powiedziała lekko zdenerwowanym głosem. No to miała przechlapane na cacy.
-Co ty tu….Nie, nie możliwe- powiedział patrząc na nią uważnie.
-No wiesz – odezwała się troszkę speszona.
-To znaczy że jesteście znów ze sobą?- spytała prze szczęśliwa matka chłopaków.
-Spóźnię się do pracy muszę lecieć  wywinęła się szybko i uciekła. Znów przeklęła na siebie w myślach. W oczach matki Sasuke mogła wyjść na panienkę do towarzystwa dla synka, a Itachi ją przecież zje. Obiecała że będzie się trzymała z dala od jego brata, a tu patrzcie chwile później idzie z nim do łóżka i wcale tego nie żałuje. No właśnie to było najgorsze, ze ona wcale nie żałowała tego co zrobiła  a wręcz podobało jej się wczoraj. Tak bardzo stęskniła się za jego dotykiem. Szybko uciekła z posesji Uchiha i zatrzymując taksówkę udała się do domu, spieszyła sie do pracy.

Nie mógł uwierzyć w to co własnie zobaczył. Sakura własnie wymykała się od niego z domu, jej sukienka była pognieciona a buty miała w rękach. Spojrzał kątem oka na swoją matkę i przełknął ślinę. Była wniebowzięta  Oczy jej błyszczały jak małemu dziecku gdy zobaczy nowa zabawkę.
-Aaaa, w końcu Sakurcia będzie moją córeczką- krzyknęła ucieszona w stronę Itachiego, pani domu, przytulając go delikatnie. Niestety syn nie podzielał za bardzo jej optymizmu. Uśmiechnął sie delikatnie po czym gdy matka się uspokoiła postanowił zajrzeć do młodszego braciszka. Szybko oderwał się od mamy i szybko obracając się na piecie miał zamiar ruszyć w stronę pokoju brata. Jednak nie było mu to dane gdyż gdy tylko się odwrócił jego młodszy brat, stał w samych bokserkach w przedpokoju ziewając i przeczesując włosy.
-Co jest? strasznie tu głośno?- zapytał jak gdyby nigdy nic wymijając swojego brata i kierując sie do kuchni w której znajdowała się jego matka. Podszedł do niej całując ją w policzek po czym skierował się do lodówki z której wyciągnął karton mleka i napił się dużego łyka.
-Co to miało być?!- warknął Itachi wchodząc tuż za bratem. Jego wyraz twarzy nie był zbyt przyjaźnie nastawiony.
-O co ci chodzi? W domu jestem mogę chodzić tak ubrany- odparł niczego nieświadomy Sasuke nie rozumiejąc wybuchu brata.
-Tak sie ciesze kochanie- odezwała się w końcu matka uśmiechając od ucha do ucha do młodszego syna. Sasuke teraz nie wiedział o co chodzi, spojrzał pierw na matkę po czym na brata ze zdezorientowaniem.
-O czymś nie wiem?- zapytał marszcząc brwi i upijając kolnego łyka mleka. Wczorajszy alkohol dawał o sobie znaki.
-Miałeś trzymać się z dala od Sakury- wybuchnął Itachi patrząc na brata zaciskając swoje pieści. Sasuke jak i jego matka zdziwili się wybuchem starszego Uchihy. Sasuke po chwili już zrozumiał skąd ta złość lecz matka patrzyła zdezorientowana na obu synów.
-Itachi co się stało? Przecież.....- nie skończyła gdyż szybko jej przerwano.
-Nie rozumiesz mamo! To sprawa między nami- po tych słowach wyszedł z salonu dając im do zrozumienia że ta rozmowa dotyczy tylko dwóch braci. Sasuke tylko westchnął po czym odłożył mleko do lodówki po czym ruszył za starszym bratem. Nie zdziwił się gdy ten wszedł do swojego pokoju. Szybkim krokiem ruszył za nim zamykając za sobą drzwi. Nie zamierzał siadać, oparł sie o drzwi zakładając ręce na piersi i czekając az zacznie. Chciał to mieć już za sobą.
-Powiedziałeś że więcej się do niej nie zbliżysz!- krzyknął Itachi zdenerwowany.
-Ale zmieniłem zdanie- odparł beznamiętnie patrząc na brata znudzonym tonem. Widział że ta odpowiedz jeszcze bardziej go zdenerwuje , ale jakoś mało go to interesowało.
-Nie chcę by znów cierpiała- tym razem głos starszego był opanowany i łagodniejszy  Tym razem to Sasuke zacisnął dłonie na swoich ramionach patrząc na brata.
-Nie skrzywdzę jej- odparł szybko z zamiarem wyjścia.
-Tego nie wiem, chce tylko wiedzieć jedno  Młodszy znów spojrzał na brata z zaciekawieniem po czym westchnął i spojrzał mu prosto w oczy, wiedział że przed nim nie ukryje niczego, a prędzej czy później będzie musiał mu powiedzieć.
-Nie potrafię zapomnieć, dalej mi zależy- po tych słowach szybko opuścił pokój brata przy okazji spoglądając na zegarek. Był już spóźniony do pracy, mimo że był szefem liczył sobie punktualność. Itachi patrzył na oddalającego sie brata z niedowierzaniem. Potrząsnął głową po czym delikatnie się uśmiechnął.
-Dorosłeś- po tych słowach także opuścił swój pokój i ruszył w stronę kuchni by wyjaśnić zajście matce.


Stała właśnie ze spuszczoną głową dostając reprymendę za to że spóźniła sie do pracy, a najgorsze było to ze od własnego szefa, który także próbował ją uwieść. I mimo tego że wykładał jej jakieś kazanie to nie bardzo go słuchała. Zastanawiała sie teraz jak spojrzy w oczy Itachiemu, a co gorsze jego młodszemu bratu. Przygryzła delikatnie dolną wargę po czym westchnęła.
-Czy ty w ogóle mnie słuchasz Sakura?- spojrzała natychmiast na szefa i się delikatnie uśmiechnęła.
-Oczywiście- odparła grzecznie.
-Więc o co prosiłem?- zapytał zakładając ręce na piersiach i patrząc na nią uważnie. Dziewczyna przeklęła w myślach. Uśmiechnęła się jeszcze szerzej.
-Więc....- nie potrafiła się wysłowić. Ren znów westchnął po czym sam delikatnie się uśmiechnął.
-Oj Sakura co ja mam z tobą zrobić, zanieś papiery z mojego biurka do Shiro, niech je podpisze, a potem sprawdź czy nie ma nic od Uchiha Company, to narazie tyle, a i skup się na pracy- po tych słowach wszedł do swojego gabinetu zostawiając ją samą ze sobą. Westchnęła ciężko opadając na swoje krzesło. Czekał ją naprawdę ciężki dzień w pracy, więc szybko zabrała sie za swoją robotę.

Załatwił w swojej firmie wszystko co miał do załatwienia a resztę papierkowej roboty zostawił Naruto, który aż rwał sie do tej pracy za dodatkową kasę. Mówił że bardzo mu kasa potrzebna, ale gdy chciał mu ją pożyczyć to odmówił. Powiedział zę sam musi na to uzbierać wiec więcej się nie wtrącał tylko próbował mu wciskać jakąś robotę która może sobie dorobić. Stał właśnie przed budynkiem firmy, gdzie pracowała Sakura. Uśmiechnął sie na samo wspomnienie zeszłej nocy spędzonej razem z nią. Kto by pomyślał że jest taka śmiała i chętna po alkoholu na takie zabawy. Zaczerpnął świeżego powietrza po czym wkroczył głównym wejściem do firmy. Od razu dało sie słyszeć szepty kobiet na jego temat co oczywiście od razu zbywał ignorując je swoim lodowatym spojrzeniem. Szybko znalazł sie w windzie i wcisnął guzik ostatniego pietra, gdzie pracowała zielonooka. Dość szybko znalazł sie na górze i gdy tylko wysiadł z windy przywitały go trzepoczące rzęsami dziewczyny. Szybko minął korytarz i wszedł do pukania do drzwi na końcu  Znajdował sie tam gabinet Sakury, a zaraz za nim były drzwi do gabinetu Rena. Gdy tylko ją zobaczył, widział jak na jego widok zakrztusiła się kawą i zaczęła szybko zbierać papiery z biurka by ich nie pobrudzić.
-Co ty tu robisz?- zapytała szybko , niemal krzycząc. Chłopak tylko uśmiechnął się do niej podchodząc i wręczając jej mały pakunek.
-Proszę- powiedział po czym usiadł na przeciwko niej.
-Co to?-zapytała delikatnie potrząsając pakunkiem.
-Prezent, o której kończysz?- zapytał patrząc na nią beznamiętnym wzrokiem. Dziewczyna delikatnie się speszyła po czym usiadła na swoim miejscu i delikatnie podsunęła pakunek w jego stronę.
-Przykro mi panie Uchiha nie mogę przyjmować prezentów,a dziś kończę późno  Zaraz powiem szefowi że pan przyszedł- odparła szybko zmieniając ton i sztucznie się uśmiechając w jego stronę.
-Cóż za oficjalny ton, wczoraj jakoś ci nie przeszkadzało moje towarzystwo- wiedział ze to podziała bo dziewczyna od razu chwyciła szybkiego rumieńca, a na jej czole pojawiła sie mała żyłka.
-Chcesz się tu kłócić Uchiha?- zapytała patrząc na niego ze zdenerwowaniem.
-A gdzie się podziało pan, kochanie- nachylił się delikatnie patrząc jej w oczy.
-Tak zwraca się do gentlemen'ów, ale ty do nich nie należysz- odparła szybko.
-Jak to nie, zapytałem przecież wczoraj czy aby na pewno chcesz to zrobić- po tych słowach dziewczyna myślała ze eksploduje. teraz przegiął.
-Słuchaj no idioto, to co zdarzyło sie wczoraj....
-było niesamowite- przerwał się uśmiechając sie do niej delikatnie i tak prawdziwie  że aż poczuła jak jej serce zaczyna mocniej bić. Nie wiedziała co ma powiedzieć, nie spodziewała sie takich słów. Myślała ze teraz będzie ją nękać ze jest łatwa czy coś. Przełknęła ślinę patrząc mu prosto w oczy. Jego twarz ciągle była tak blisko, co chwilę jej wzrok przenosił się na jego kuszące usta.
-Jesteś w pracy Pani Haruno, tu nie wolno, chyba że bardzo potrzebujesz skorzystać z toalety to cię odprowadzę  szepnął zbliżając się jeszcze bliżej. Dziewczyna od razu się ocknęła i prychnęła.
-Zbok- po tych słowach wstała z rumieńcem i ruszyła w stronę gabinetu szefa. Sasuke tylko błądził za nią wzrokiem dalej się uśmiechając. Dobrze że wrócił do domu.


------------------------------------------------------------------
Szczerze? to nie spodziewałam się że jeszcze coś tu napiszę. Myślałam o usunięciu tego bloga ze względu na to iż chyba niewiele osób to jeszcze czyta, ale stwierdziłam ze chyba mogę pociągnąć tę historię do końca  chciałam ją szybko zakończyć, ale jak piszę notkę to za każdym razem przychodzą mi nowe pomysły. Więc mam nadzieję ze spodoba wam sie choć troszkę  a co do historii to może będzie jeszcze z 10 notek i koniec, ale to sie okaże ;)

2 seria. 31. Druga runda?

Stała przed lustrem dokładnie się sobie przyglądając i przygryzające przy tym dolną wargę. Zastanawiała się czy dobrze robi idąc na ten bankiet. W sumie powinna tam być ze względu na swoją pozycję w firmie, ale przez swojego szefa jakoś odechciewało jej się tam iść. Była ubrana w jasną zieloną sukienkę, która podkreślała jej zielone oczy. Nie była za długa, przez co eksponowała swoje długie nogi. Na to miała narzuconą białą marynarkę i do tego czarne szpilki. Włosy miała rozpuszczone, lekko pofalowane na końcach. Westchnęła ostatni raz i ruszyła w stronę wyjścia z domu. Musiała być przed czasem. W końcu jest partnerką szefa a on musi być wcześniej. Wychodząc z domu natknęła się na czarne Bmv pod swoim domem.

-Myślałem że nigdy stamtąd nie wyjdziesz- spojrzała na osobę która właśnie wysiadła z samochodu i lekko się uśmiechnęła.

-Co tu robisz Itachi?-zapytała podchodząc i całując go w policzek.

-Przyjechałem zawieźć księżniczkę na bal- odparł z uśmiechem bawiąc się końcówką jej włosów. Kochała go, kochała jak brata, uwielbiała spędzać z nim czas i cieszyła się bardzo z tego że przyjechał ja zawieźć.

-Więc ruszajmy- odparła przechodząc koło niego w stronę wejścia pasażera. Chłopak ją wyprzedził i otworzył jej drzwi. Wsiadła z gracją przysłaniając czarną torebką sukienkę by nie było widać jej bielizny jak wsiada.

-Pięknie pani dziś wygląda, pani Haruno- odezwał się z nów Uchiha gdy tylko zasiadł na miejscu kierowcy i odpalił silnik.

-Dziękuje panie Uchiha, a teraz jedźmy, nie chciałabym się spóźnić na przyjęcie- powiedziała kokieteryjnie po czym się roześmiała głośno. Tak teraz tego jej było najbardziej potrzeba. Towarzystwo osoby z którą czuje się swobodnie, nie martwi się i może być sobą. Jechali cały czas rozmawiając i pierdołach i śmiejąc się. Nawet nie wiedziała że ta droga jej tak szybko minię.

-Więc dzwoń to przyjadę jak coś- powiedział całując ją w policzek i uśmiechając się zalotnie. Odwzajemniła uśmiech i już miała wysiadać gdy poczuła że chłopak chwyta ją za rękę.

-Hm?-spojrzała na niego nie pewnie nie wiedząc co się stało.

-Sakura, ty … Sasuke.- nie wiedział jak dokładnie jej ma to powiedzieć. Ale gdy tylko wymówił imię barta zobaczył na jej twarzy, gniew, zmieszanie i lekkie rumieńce?

-Nie chcę żeby znów cię zranił- odparł w końcu puszczając jej dłoń.

-Nie martw się , jestem już dużą dziewczynką, dam radę- odparła posyłając mu znów uśmiech i wyszła. Pokiwał z rezygnacją głową po czym poczekał aż dziewczyna wejdzie do restauracji w której miło odbyć się przyjęcie po czym odjechał. Kochał ją, ale wiedział że ona kocha jego brata, a nie chciał jej stracić. Do tego miał już kogoś kogo także kochał, nie tak bardzo jak ją, ale tej miłości przecież nigdy nie zapomni.

Mimo lekkiego uśmiechu na jego twarzy w środku cały wrzał. Było już grubo po 20 księżniczki dalej nie było. Wiedział że się nie umawiali , ale chciał ją zobaczyć. Impreza zaczęła się o 18 a on teraz musiał stać z jakimiś starszymi kobietkami, które były dość ważnymi osobistościami. Co chwilę jedna pani pocierała się o niego kokieteryjnie niby to przez przypadek. Druga zaś cały czas uśmiechając się schylała się troszeczkę lub przychylała żeby miał lepszy widok na jej biust. Zastanawiał się czy te kobiety na serio są takie głupie że ma na nie ochotę? No dobra może miał ochotę na sex , ale na pewno nie z żadną z nich. Myśląc o tym zauważył jak niepewnie rozglądając się i podając żakiet jednemu z portierów wchodzi do Sali. Wyglądała prześlicznie, a w tym momencie on miał ochotę zedrzeć tą sukienkę z niej i nawet tutaj posiąść ją pokazując każdemu że Ona jest jego.

-Panie wybaczą- powiedział grzecznie zabierając dwa kieliszki z tacy kelnera i udając się w jej stronę. Widział jak ci młodzi patrzą na nią. Uśmiechnął się uwodzicielsko.

-Pięknie pani wygląda- powiedział podając jej kieliszek. Wzięła go delikatnie po czym upiła małego łyczka.

-Próbujesz grać gentelmana?-zapytała robiąc złośliwą minę. No tak, nie była jedna z tych wszystkich zauroczonych dziewczynek, była jedyna i niepowtarzalna.

-Jestem nim panienko- odparł puszczając jej oczko. Upił łyk swojego szampana czekając na jej odpowiedź. Widział lekkie zdziwienie na jej twarzy a potem znów ten rozkoszny złośliwy uśmiech.

-Daleko panu do gentelmana panie Uchiha- tak, jak zwykle nieprzewidywalna i nie do przełamania urokiem osobistym

-gdybym nie był gentelmanem to złapał bym cię za twój słodki tyłeczek, a potem pocałował- odparł powstrzymując się od zaśmiania się. Sam trochę zdziwił się swoimi słowami, ale taka była prawda. Miał ochotę ją przytulić i wpić się w jej usta. Zaczynał się zastanawiać czy nie wypił za dużo martini i szampana. Widział jak jej oczy zwężają się a na twarzy widać pucki ze zdenerwowania.

-Gdyby nie tylu gości to miałby pan przechlapane- odparła zarzucając włosy na plecy ii przechodząc obok niego obojętnie. Widział że zdenerwował ją tym zdaniem, ale o to chodziło. Widział rano że była nieswoja przez ten pocałunek i chciał to chociaż trochę naprawić, chciał od niej czegoś więcej ale na razie musi cieszyć się byciem tylko przyjacielem.

Szła zdenerwowana w stronę szefa którego przed chwilą zauważyła. I że oni niby mają być przyjaciółmi kiedy on jej mówi takie rzeczy? Kpiny, ona mu da. Pokaże mu że nie zaprowadzi jej znów tak łatwo do łóżka.

-Sakuro, tak się cieszę że przyszłaś- powiedział jej szef uśmiechając się zalotnie i całując jej dłoń. Gdyby nie ten incydent w jego domu to śmiało mogłaby stwierdzić że ten oto mężczyzna jest prawdziwym gentelmanem i pokazać język temu przeklętemu głupkowi. Westchnęła cicho i odwzajemniła uśmiech po czym przywitała się z gośćmi z którymi stał jej szef. Nie słuchała ich w sumie, strasznie przynudzali. Stała z uśmiechem i co jakiś czas przytakiwała, ale ciągle była wpatrzona w niego. Stał tam popijając kolejną martini i spławiając kolejną córeczkę dobrze ułożonych rodziców. Uśmiechał się ale wiedziała że był znudzony. Wiedziała też że kilka razy przyłapał ją na tym że się na niego gapi. Zacisnęła pięść gdy zauważyła że nastolatka z którą teraz rozmawia przybliża się do niego kładąc mu dłoń na torsie.

-Napijesz się- usłyszała i niechętnie przeniosła wzrok na swojego szefa

-Chętnie- uśmiechnęła się i zabrała kieliszek z martini po czym wypiła całego. Więc ona też się zabawi.

Widział jej zdenerwowanie na twarzy gdy odchodziła, ale to co teraz robiła sprawiało mu nie małą przyjemność. Była tak słodko na nim skupiona i na tym co robił że myślał że zaraz podejdzie i szarpiąc go wyprowadzi stąd i każe przestać flirtować z tymi małolatami. Tak robił to specjalnie. Żadna z tych dziewczynek go nie interesowała , ale sprawiając że różo włosa zwróci na niego choćby trochę uwagę warto było.

-Więc Sasuke-san jesteś prezesem spółki Uchiha?- zapytała jakaś niebiesko włosa dziewczyna zataczając kółka na jego klatce piersiowej i patrząc nie niego spod długich rzęs.

-Tak i jestem tu służbowo- znów zerknął w stronę różóowowłosej , ale nie zastał jej tam jak wcześniej złej i posyłającej mu karcące spojrzenie. O nie, stała w najlepsze z kieliszkiem martini w ręce i wyraźnie flirtowała ze swoim szefem. Czuł jak żyłka na jego czole się pojawia , ale nie mógł teraz wyprowadzić się z równowagi.

-Więc…może chciałbyś pokazać mi swój gabinet- odparła przybliżają się jeszcze trochę , tak że gdyby była wyższa to z łatwością by go pocałowała. Zaczął się zastanawiać ile to dziecko może mieć lat.

-Wybacz, ale jesteś za młoda- odparł odsuwając ja lekko do siebie, ale nieskutecznie.

-Wystarczająco duża- poczuł jej drobną piąstkę zaciskającą się delikatnie na jego kroczu. Głośno przełknął martini które właśnie pił i spojrzał groźnie na dziewczynę, która trzepotała rzęsami i stanęła tak żeby nie było widać jak masuje go po kroczu. Podniosła się trochę by go pocałować , ale szybo złapał ją za ramiona i odsunął od siebie. Czuł jak jego mięśnie się zaciskają , a sprawcą tego była jakaś małolata. Zacisnął pięści na jej ramionach.

-Nigdy więcej tego nie rób- po czym puscł ją i przeszedł obok niej. Musiał się uspokoić.

Zauważyła jak ten bachor się do niego zbliża i z nim flirtuje co nie przeszkadzało mu. Musiała się uspokoić bo zaciskała tak mocno pięść że myślała że zaraz rozwali kieliszek. Nagle złapał ja za ramiona odsuwając od siebie. Jej twarz była wykrzywiona w bólu co oznaczało że trzymał ją dość mocno. Powiedział jej coś po czym zdenerwowany wyszedł poprawiając marynarkę. Błądziła wzrokiem za nim, aż nie zniknął za drzwiami wyjścia awaryjnego.

-Jeszcze?- zapytał Ren podając jej kolejnego kieliszka.

-Muszę to toalety- odparła odmawiając i przepraszając. Była ciekawa co ta małolata zrobiła takiego że wyszedł tak nagle i był zdenerwowany. Gdy znalazła się przy wyjściu awaryjnym, rozejrzała się czy czasem nikt za nią nie idzie i wyszła. Nidy nie wychodziła tylnymi drzwiami i zawsze myślała że są tylko da personelu. Wyszła i poczuła chłodny wiatr , a więc na jej skórze od razu wyskoczyła gęsia skórka. Zobaczyła go opartego o siane , trzymającego dłonie na twarzy i głośno oddychającego. Zaczęła podchodzić do niego, wiedziała że zauważył jej obecność ale nic nie powiedział.

-Wszystko okej?-zapytała kładąc rękę na jego ramieniu.

-Powinnaś zostać z szefunciem- odparł ściągając ręce z twarzy i patrząc na nią tym wzrokiem bez uczuć. Tym którego tak nienawidziła.

-Przestań- poczuła się teraz jak matka karcąca swoje dziecko.-nie lubię gdy zachowujesz się jak dupek- odparła i spojrzała na niego z troską.

-Eh… kobiety są straszne- odparł i uśmiechnął się delikatnie w jej stronę.

-już lepiej, a teraz mów co takiego strasznego zrobiło ci to dziecko że aż wyszedłeś- widziała jak na jego twarzy pojawia się ten jego uśmieszek, ale nie powiedziała nic więcej wyczekując odpowiedzi.

-Jakby to ująć, chciała żebym zaprosił ją do swojego gabinetu i zaczęła swoje gierki- po tych słowach poczuła jak jego palec błądzi po jej nagim udzie. Było to dziwne, ale podniecające. Spojrzała na jego rękę i odsunęła się tak że już jej nie dotykał.

-Może trzeba było skorzystać z okazji?- zastanawiała się co ona mówi. Przecież nie tego chciała. Chyba by zabiła jakby widziała jak inna dziewczyna dotyka go. Uraziła go tymi słowami. Widziała cień smutku w jego twarzy.

-Myślisz że naprawdę wskoczyłbym z byle jakaś małolatą do łózka bez żadnych skrupułów?- nie, wiedziała że nie, ale nie potrafiła tego powiedzieć. Alkohol w jej krwi dawał o sobie znać.

-jesteś facetem, potrzebujesz tego, myślisz o tym , a taka małolata to niezły kąsek- znów powiedziała coś czego nie chciała. Ale nie potrafiła tego przerwać. Zdenerwował się. Podszedł do niej powoli chwytając palcami kosmyk jej włosów.

-Może tak, ale taka małolata nic by dla mnie nie znaczyła. Chcę kogoś kto dałby mi to czego chcę, kogoś kto spełniłaby moje wymagania , chcę Ciebie – nie spodziewała się tych słów, ale czuła jak jej serce zabiło mocniej. Przełknęła głośniej ślinę. Wiedziała że w jego ciele też buzuje alkohole i to sporo, ale nie mogła pozwolić się uwieść, nie teraz.

-Nie mogę- odwróciła głowę, ale poczuła jego dłoń na policzku, a potem znów patrzyła w te jego czarne jak noc oczy. Jego lekko rozchylone usta aż prosiły się aby je pocałować.

-Taki czyn z naszej strony byłby nierozważny panienko Haruno, przecież jesteśmy przyjaciółmi- powiedział gładząc jej wargę kciukiem . Cały czas patrzył na jej usta, chciał je pocałować , ale się powstrzymywał.

-Tak, powinniśmy się trzymać tego i wrócić na imprezę- po tych słowach puścił jej twarz, a ona zapragnęła więcej jego dotyku. Nie odezwała się tylko ruszyła przed siebie a on za nią.

Znów na tej głupiej imprezie. Stał ze złym humorem i chyba wszystkie kobiety to widziały bo trzymały się od niego z daleka. Pił kolejny kieliszek szampana i przyglądał się jej cały czas. Rozmawiał też z innymi biznesmenami, ale zawsze nudziły o te rozmowy. Niektórzy próbowali się mu przypodobać by móc zacząć z nim współpracę inni zaś chcieli go odwieźć od jego planów związanych z jego i innymi firmami. Takie tam głupoty, jedyne o czym teraz myślał stał przy jakimś starym pierniku i z nim rozmawiał. Uśmiechnął się , nie mógł dziś tego tak zostawić. Może to alkohol dodawał mu teraz odwagi, ale wiedział czego chcę. Dopił resztkę szampana i ruszył przed siebie przepraszając na moment panów którzy stali z nim rozmawiając.

Znów przytaknęła nie bardzo wiedząc o czym ten pan do niej mówi. Jej myśli krążyły w okól tego co się wcześniej wydarzyło. Pragnął jej, a ona jego, ale to nie mogło się wydarzyć. Poczuła jak ktoś obejmują ją w tali i drgnęła, ale znała bardzo dobrze ten zapach. Zapach jego perfum które czuła dziś rano o jego zapach. Poczuł jak jego nos trąca delikatne jej ramię całując przy tym a potem przybliża się do niej jeszcze bardziej obejmując ją.

-Wybaczy pan, ale czy mógłbym porwać panienkę na sekundę- zapyta grzecznie . Starszy mężczyzna pokiwał głową i po chwili już czuła że jest ciągnięta za rękę. Nie sprzeciwiła się, nie było szans że ją teraz zostawi w spokoju.

-Sasuke co…..- gdy znaleźli się na zewnątrz chciała zapytać co znów chcę, ale poczuła jego dłonie na policzkach i jego ciepłe wargi na swoich. Jego pocałunek był delikatny , ale nie przestawał. Całował coraz bardziej namiętnie aż nie wytrzymała i sama zaczęła oddawać pocałunki chwytając go za ramiona. To było to czego chciała. Poczuła jak łapię ja za uda i podnosi do góry tak że oplotła go nogami w tali. To że miała teraz sukienkę nie liczyło się. Ruszył przed siebie a po chwili czuł na plecach ścianę a jego parcie na nią było mocniejsze. Jego język błądził po jej buzi nie dając jej ani chwili wytchnienia

-Co za bezczelna młodzież- usłyszeli i dopiero wtedy chłopak się od niej oderwał ukrywając twarz w jej włosach i powoli ją opuszczając na ziemię.’

-Nie przystoi tak prezesowi dość wielkiej firmy- szepnęła mu do ucha i poczuła jak się uśmiecha drażniąc jej skórę oddechem. Odsunął się do niej i wyciągnął z kieszeni telefon.

-jedziemy- powiedział i po chwili znów poczuła jak ja ciągnie za sobą. Podeszli na parking po czym przepuścił ją a potem sam wsiadł do samochodu. Była upojona alkoholem , ale bardzo dobrze wiedziała co się stanie.

-Uspokój się- usłyszał nad uchem, ale nie potrafił. Mógł z nią iść , mógł jej tam nie zostawiać samej.

-Przecież wiesz jaki on jest- odparł bawiąc się uchem od kubka. Zastanawiał się kiedy zadzwoni. Było już dość późno a przecież powiedział jej żeby dzwoniła kiedy będzie chciała wracać.

-Itachi, jest dużą dziewczynką- znów powiedziała różowowłosa siadając naprzeciwko niego i popijać swoją herbatę.

-A jeśli znów coś poczuje do niego?- zapytał znów pełen obaw. Nie potrafił odpędzić od niej myśli, mimo iż miało osobę z którą miał spędzić resztę życia to nie potrafił wyrzucić jej z głowy.

-Nie martw się nie jest głupia, nie da się znów omotać twojemu bratu- uśmiechnęła się ,a jemu zrobiło się jakoś lepiej. Uwielbiał rozmawiać z Saschiko, jej mógł powiedzieć wszystko i tylko ona wiedziała jakim uczuciem darzy jej siostrę.

Stała w salonie i nie wiedziała co dalej. Przed chwila w spokoju weszli, ściągnęła buty i udała się do salonu. Przed przyjazdem tu wiedziała co się stanie, a teraz? Teraz miała mętlik w głowię.

-Napijesz się czegoś- usłyszała za sobą i zobaczyła że ściągnął buty i właśnie zdejmował marynarkę.

-Nie- odparła cicho. Zbliżył się, stał centymetr od niej tak że drażnił ją swoim przyśpieszonym oddechem.

-To co się zdarzyło… alkohol i wiesz, nie powinniśmy , mamy zasady co nie?- powiedział uśmiechając się delikatnie. Widziała że był zdenerwowany lekko tą sytuacją.

-Pieprzyć zasady- odparł i przyciągnęła go do siebie za krawat. Wpiła się w jego usta. On na początku zdezorientowany ,ale po chwili zaczął oddawać pocałunki , jakby tylko czekał na to az dziewczyna sama zacznie. Poczuła jego dłonie na swoich plecach a po chwili na pupię którą zaczął delikatnie ściskać. Wydała z siebie cichy jęk a po chwili znów obejmowała jego biodra nogami. Szedł z nią powoli , cały czas ją całował i pieścił językiem jej podniebienie. Tak to była słodycz o której od tak dawna marzyła. Nagle poczuła na plecach coś zimnego, a potem znów szli. Oderwała się od niego i rozejrzała szybko po czym delikatnie uśmiechnęła. Byli w jego pokoju, a jej się to podobało. Puścił ją, delikatnie stawiając na ziemi. Patrząc cały czas mu w oczy rozwiązywała jego krawat który spadł na ziemię, po czym zajęła się jego koszulą która po chwili też władowała na ziemi. Dotknęła delikatnie jego torsu. Był jeszcze bardziej umięśniony niż wtedy, jego ramiona były szersze. Błądziła powoli po jego klatce piersiowej wsłuchując się w jego przyśpieszony oddech. Zniżyła się i pocałowała go w pierś przygryzając lekko sutek.

-Sakura- usłyszała i po chwili znów całował jej usta , tym razem bardziej zachłannie i jakby z tęsknotą. Naparł na nią tak że jej nogi ugięły się pod wpływem łózka które znajdowało się za nią. Przywarł do niej cały czas całując jej usta. Jego ręce ślepo błądziły bo jej udach. Czuła jego wzwód na jednym udzie, był taki bliski. Taki realny. Zaczął rozpinać jej sukienkę, więc uniosła się trochę do góry by mógł ją łatwiej rozpiąć. Gdy to zrobił oderwał się od niej i szybko pozbył się odzienia. Spojrzał na nią i oblizał wargi uśmiechając się. Nie miała na sobie stanik , a jej pełne piersi to było to o czym dziś marzył. Pocałował jedną schodząc językiem coraz niżej aż do sutka, którego zaczął ssać i delikatnie przygryzać. Czułą jak jej wszystkie mięśnie napinają się pod dotykiem jego dłoni, ust. Czuła że mógłby ją doprowadzić do orgazmu tylko dotykiem.

-Sasuke- powiedziała głośno dysząc i wplątując dłonie w włosy chłopaka. Zaczęła je przeczesywać , a jego delikatne mruczenie pod jej skórą sprawiało że płonęła. Jego usta na jej podbrzuszu i ta katusze które musiała cierpieć gdy delikatnie językiem błądził po jej skórze. Chciała żeby przestał ją torturować, żeby w końcu to zrobił. Nagle podniósł się do góry i znów zaczął całować jej usta , a ona w tym czasie zajęła się paskiem w jego spodniach. Szybko go rozpięła i teraz męczyła się  guzikiem w jego spodniach i rozporkiem. Czuła jak całując ją uśmiecha się, ale nie przeszkadzało jej to. Wygrało pożądanie i teraz za nic by nie przestała. W końcu udało jej się a on szybko pozbył się dolnego odzienia i znów zajął się jej ustami. Zaczął głośniej oddychać gdy czuł jak dziewczyna dotyka delikatnie palcami jego członka przez bokserki. Był nabrzmiały i gotowy by w nią wejść. Ręką zjechał w dolną część jej ciała i zaczął delikatnie gładzić jej uda. Po czym jego palce znalazły się pod jej bielizną. Włożył w nią jeden palce, a ona wygięła się lekko. Była gotowa, napierając na nią palcami czuł jak napiera na niego biodrami, nie mogąc się doczekać. Szybko ściągnął z nie ostatnie odzienie po czy sam pozbył się swojego i kładąc się na niej spojrzał jej prosto w oczy.

-Ja….- chciał coś powiedzieć, ale uciszyła go pocałunkiem.

-Nie psuj chwili- wyszeptała a on uśmiechnął się delikatnie i zaczął ja całować. Rozszerzyła trochę nogi i poczuła go. Wchodził w nią powoli a jej to sprawiało przyjemność. Przygryzła jego wargę dysząc i dając znak że chcę więcej. Zaczął poruszać się w niej szybciej i bardziej zuchwale, czuł jak jej nogi oplatają się na jego biodrach przez co mógł wejść dalej. Chciał jej tyle powiedzieć, ale w tej chwili myślał o tym co robią o tym  że ona tu jest i że znów są jednym. Poczuł jak jej mięśnie zaciskają się na jego członku, było to przyjemne, czuł wtedy jeszcze większe podniecenie, a jego ruchy stały się szybsze. Jego ręka znów zjechała na jej udo a drugą trzymał jej pierś. Czuł że powoli dochodziła, ale on jeszcze nie.

-Sakura- wypowiedział jej imię a ona krzyknęła z rozkoszy. Poczuł satysfakcję że ją uszczęśliwił, ale nie przestał się w niej poruszać. Zaczął na nią napierać aż sam w końcu nie opadł na nią głośno dysząc. Ucałował jej policzki , a potem wychodząc z niej zaczął całować jej usta. Po chwili poczuł jak dziewczyna się obraca. Leżał teraz zdezorientowany na plecach. Trzymała palcem wskazującym jego klatkę piersiową i uśmiechała się niewinnie. Czuł jej mokre kroczę na podbrzuszu i co lepiej podniecało go to jeszcze bardziej. Zniżyła się do niego delikatnie całując jego nos.

-Druga runda?- zapytała i całując jego wargi zaczęła się w nim zanurzać. Chwycił ją za biodra mocno do siebie przeciągając. Tak czeka ich dość długa i ciekawa noc.

 Stała przed lustrem dokładnie się sobie przyglądając i przygryzające przy tym dolną wargę. Zastanawiała się czy dobrze robi idąc na ten bankiet. W sumie powinna tam być ze względu na swoją pozycję w firmie, ale przez swojego szefa jakoś odechciewało jej się tam iść. Była ubrana w jasną zieloną sukienkę, która podkreślała jej zielone oczy. Nie była za długa, przez co eksponowała swoje długie nogi. Na to miała narzuconą białą marynarkę i do tego czarne szpilki. Włosy miała rozpuszczone, lekko pofalowane na końcach. Westchnęła ostatni raz i ruszyła w stronę wyjścia z domu. Musiała być przed czasem. W końcu jest partnerką szefa a on musi być wcześniej. Wychodząc z domu natknęła się na czarne Bmv pod swoim domem.

-Myślałem że nigdy stamtąd nie wyjdziesz- spojrzała na osobę która właśnie wysiadła z samochodu i lekko się uśmiechnęła.

-Co tu robisz Itachi?-zapytała podchodząc i całując go w policzek.

-Przyjechałem zawieźć księżniczkę na bal- odparł z uśmiechem bawiąc się końcówką jej włosów. Kochała go, kochała jak brata, uwielbiała spędzać z nim czas i cieszyła się bardzo z tego że przyjechał ja zawieźć.

-Więc ruszajmy- odparła przechodząc koło niego w stronę wejścia pasażera. Chłopak ją wyprzedził i otworzył jej drzwi. Wsiadła z gracją przysłaniając czarną torebką sukienkę by nie było widać jej bielizny jak wsiada.

-Pięknie pani dziś wygląda, pani Haruno- odezwał się z nów Uchiha gdy tylko zasiadł na miejscu kierowcy i odpalił silnik.

-Dziękuje panie Uchiha, a teraz jedźmy, nie chciałabym się spóźnić na przyjęcie- powiedziała kokieteryjnie po czym się roześmiała głośno. Tak teraz tego jej było najbardziej potrzeba. Towarzystwo osoby z którą czuje się swobodnie, nie martwi się i może być sobą. Jechali cały czas rozmawiając i pierdołach i śmiejąc się. Nawet nie wiedziała że ta droga jej tak szybko minię.

-Więc dzwoń to przyjadę jak coś- powiedział całując ją w policzek i uśmiechając się zalotnie. Odwzajemniła uśmiech i już miała wysiadać gdy poczuła że chłopak chwyta ją za rękę.

-Hm?-spojrzała na niego nie pewnie nie wiedząc co się stało.

-Sakura, ty … Sasuke.- nie wiedział jak dokładnie jej ma to powiedzieć. Ale gdy tylko wymówił imię barta zobaczył na jej twarzy, gniew, zmieszanie i lekkie rumieńce?

-Nie chcę żeby znów cię zranił- odparł w końcu puszczając jej dłoń.

-Nie martw się , jestem już dużą dziewczynką, dam radę- odparła posyłając mu znów uśmiech i wyszła. Pokiwał z rezygnacją głową po czym poczekał aż dziewczyna wejdzie do restauracji w której miło odbyć się przyjęcie po czym odjechał. Kochał ją, ale wiedział że ona kocha jego brata, a nie chciał jej stracić. Do tego miał już kogoś kogo także kochał, nie tak bardzo jak ją, ale tej miłości przecież nigdy nie zapomni.

Mimo lekkiego uśmiechu na jego twarzy w środku cały wrzał. Było już grubo po 20 księżniczki dalej nie było. Wiedział że się nie umawiali , ale chciał ją zobaczyć. Impreza zaczęła się o 18 a on teraz musiał stać z jakimiś starszymi kobietkami, które były dość ważnymi osobistościami. Co chwilę jedna pani pocierała się o niego kokieteryjnie niby to przez przypadek. Druga zaś cały czas uśmiechając się schylała się troszeczkę lub przychylała żeby miał lepszy widok na jej biust. Zastanawiał się czy te kobiety na serio są takie głupie że ma na nie ochotę? No dobra może miał ochotę na sex , ale na pewno nie z żadną z nich. Myśląc o tym zauważył jak niepewnie rozglądając się i podając żakiet jednemu z portierów wchodzi do Sali. Wyglądała prześlicznie, a w tym momencie on miał ochotę zedrzeć tą sukienkę z niej i nawet tutaj posiąść ją pokazując każdemu że Ona jest jego.

-Panie wybaczą- powiedział grzecznie zabierając dwa kieliszki z tacy kelnera i udając się w jej stronę. Widział jak ci młodzi patrzą na nią. Uśmiechnął się uwodzicielsko.

-Pięknie pani wygląda- powiedział podając jej kieliszek. Wzięła go delikatnie po czym upiła małego łyczka.

-Próbujesz grać gentelmana?-zapytała robiąc złośliwą minę. No tak, nie była jedna z tych wszystkich zauroczonych dziewczynek, była jedyna i niepowtarzalna.

-Jestem nim panienko- odparł puszczając jej oczko. Upił łyk swojego szampana czekając na jej odpowiedź. Widział lekkie zdziwienie na jej twarzy a potem znów ten rozkoszny złośliwy uśmiech.

-Daleko panu do gentelmana panie Uchiha- tak, jak zwykle nieprzewidywalna i nie do przełamania urokiem osobistym

-gdybym nie był gentelmanem to złapał bym cię za twój słodki tyłeczek, a potem pocałował- odparł powstrzymując się od zaśmiania się. Sam trochę zdziwił się swoimi słowami, ale taka była prawda. Miał ochotę ją przytulić i wpić się w jej usta. Zaczynał się zastanawiać czy nie wypił za dużo martini i szampana. Widział jak jej oczy zwężają się a na twarzy widać pucki ze zdenerwowania.

-Gdyby nie tylu gości to miałby pan przechlapane- odparła zarzucając włosy na plecy ii przechodząc obok niego obojętnie. Widział że zdenerwował ją tym zdaniem, ale o to chodziło. Widział rano że była nieswoja przez ten pocałunek i chciał to chociaż trochę naprawić, chciał od niej czegoś więcej ale na razie musi cieszyć się byciem tylko przyjacielem.

Szła zdenerwowana w stronę szefa którego przed chwilą zauważyła. I że oni niby mają być przyjaciółmi kiedy on jej mówi takie rzeczy? Kpiny, ona mu da. Pokaże mu że nie zaprowadzi jej znów tak łatwo do łóżka.

-Sakuro, tak się cieszę że przyszłaś- powiedział jej szef uśmiechając się zalotnie i całując jej dłoń. Gdyby nie ten incydent w jego domu to śmiało mogłaby stwierdzić że ten oto mężczyzna jest prawdziwym gentelmanem i pokazać język temu przeklętemu głupkowi. Westchnęła cicho i odwzajemniła uśmiech po czym przywitała się z gośćmi z którymi stał jej szef. Nie słuchała ich w sumie, strasznie przynudzali. Stała z uśmiechem i co jakiś czas przytakiwała, ale ciągle była wpatrzona w niego. Stał tam popijając kolejną martini i spławiając kolejną córeczkę dobrze ułożonych rodziców. Uśmiechał się ale wiedziała że był znudzony. Wiedziała też że kilka razy przyłapał ją na tym że się na niego gapi. Zacisnęła pięść gdy zauważyła że nastolatka z którą teraz rozmawia przybliża się do niego kładąc mu dłoń na torsie.

-Napijesz się- usłyszała i niechętnie przeniosła wzrok na swojego szefa

-Chętnie- uśmiechnęła się i zabrała kieliszek z martini po czym wypiła całego. Więc ona też się zabawi.

Widział jej zdenerwowanie na twarzy gdy odchodziła, ale to co teraz robiła sprawiało mu nie małą przyjemność. Była tak słodko na nim skupiona i na tym co robił że myślał że zaraz podejdzie i szarpiąc go wyprowadzi stąd i każe przestać flirtować z tymi małolatami. Tak robił to specjalnie. Żadna z tych dziewczynek go nie interesowała , ale sprawiając że różo włosa zwróci na niego choćby trochę uwagę warto było.

-Więc Sasuke-san jesteś prezesem spółki Uchiha?- zapytała jakaś niebiesko włosa dziewczyna zataczając kółka na jego klatce piersiowej i patrząc nie niego spod długich rzęs.

-Tak i jestem tu służbowo- znów zerknął w stronę różóowowłosej , ale nie zastał jej tam jak wcześniej złej i posyłającej mu karcące spojrzenie. O nie, stała w najlepsze z kieliszkiem martini w ręce i wyraźnie flirtowała ze swoim szefem. Czuł jak żyłka na jego czole się pojawia , ale nie mógł teraz wyprowadzić się z równowagi.

-Więc…może chciałbyś pokazać mi swój gabinet- odparła przybliżają się jeszcze trochę , tak że gdyby była wyższa to z łatwością by go pocałowała. Zaczął się zastanawiać ile to dziecko może mieć lat.

-Wybacz, ale jesteś za młoda- odparł odsuwając ja lekko do siebie, ale nieskutecznie.

-Wystarczająco duża- poczuł jej drobną piąstkę zaciskającą się delikatnie na jego kroczu. Głośno przełknął martini które właśnie pił i spojrzał groźnie na dziewczynę, która trzepotała rzęsami i stanęła tak żeby nie było widać jak masuje go po kroczu. Podniosła się trochę by go pocałować , ale szybo złapał ją za ramiona i odsunął od siebie. Czuł jak jego mięśnie się zaciskają , a sprawcą tego była jakaś małolata. Zacisnął pięści na jej ramionach.

-Nigdy więcej tego nie rób- po czym puscł ją i przeszedł obok niej. Musiał się uspokoić.

Zauważyła jak ten bachor się do niego zbliża i z nim flirtuje co nie przeszkadzało mu. Musiała się uspokoić bo zaciskała tak mocno pięść że myślała że zaraz rozwali kieliszek. Nagle złapał ja za ramiona odsuwając od siebie. Jej twarz była wykrzywiona w bólu co oznaczało że trzymał ją dość mocno. Powiedział jej coś po czym zdenerwowany wyszedł poprawiając marynarkę. Błądziła wzrokiem za nim, aż nie zniknął za drzwiami wyjścia awaryjnego.

-Jeszcze?- zapytał Ren podając jej kolejnego kieliszka.

-Muszę to toalety- odparła odmawiając i przepraszając. Była ciekawa co ta małolata zrobiła takiego że wyszedł tak nagle i był zdenerwowany. Gdy znalazła się przy wyjściu awaryjnym, rozejrzała się czy czasem nikt za nią nie idzie i wyszła. Nidy nie wychodziła tylnymi drzwiami i zawsze myślała że są tylko da personelu. Wyszła i poczuła chłodny wiatr , a więc na jej skórze od razu wyskoczyła gęsia skórka. Zobaczyła go opartego o siane , trzymającego dłonie na twarzy i głośno oddychającego. Zaczęła podchodzić do niego, wiedziała że zauważył jej obecność ale nic nie powiedział.

-Wszystko okej?-zapytała kładąc rękę na jego ramieniu.

-Powinnaś zostać z szefunciem- odparł ściągając ręce z twarzy i patrząc na nią tym wzrokiem bez uczuć. Tym którego tak nienawidziła.

-Przestań- poczuła się teraz jak matka karcąca swoje dziecko.-nie lubię gdy zachowujesz się jak dupek- odparła i spojrzała na niego z troską.

-Eh… kobiety są straszne- odparł i uśmiechnął się delikatnie w jej stronę.

-już lepiej, a teraz mów co takiego strasznego zrobiło ci to dziecko że aż wyszedłeś- widziała jak na jego twarzy pojawia się ten jego uśmieszek, ale nie powiedziała nic więcej wyczekując odpowiedzi.

-Jakby to ująć, chciała żebym zaprosił ją do swojego gabinetu i zaczęła swoje gierki- po tych słowach poczuła jak jego palec błądzi po jej nagim udzie. Było to dziwne, ale podniecające. Spojrzała na jego rękę i odsunęła się tak że już jej nie dotykał.

-Może trzeba było skorzystać z okazji?- zastanawiała się co ona mówi. Przecież nie tego chciała. Chyba by zabiła jakby widziała jak inna dziewczyna dotyka go. Uraziła go tymi słowami. Widziała cień smutku w jego twarzy.

-Myślisz że naprawdę wskoczyłbym z byle jakaś małolatą do łózka bez żadnych skrupułów?- nie, wiedziała że nie, ale nie potrafiła tego powiedzieć. Alkohol w jej krwi dawał o sobie znać.

-jesteś facetem, potrzebujesz tego, myślisz o tym , a taka małolata to niezły kąsek- znów powiedziała coś czego nie chciała. Ale nie potrafiła tego przerwać. Zdenerwował się. Podszedł do niej powoli chwytając palcami kosmyk jej włosów.

-Może tak, ale taka małolata nic by dla mnie nie znaczyła. Chcę kogoś kto dałby mi to czego chcę, kogoś kto spełniłaby moje wymagania , chcę Ciebie – nie spodziewała się tych słów, ale czuła jak jej serce zabiło mocniej. Przełknęła głośniej ślinę. Wiedziała że w jego ciele też buzuje alkohole i to sporo, ale nie mogła pozwolić się uwieść, nie teraz.

-Nie mogę- odwróciła głowę, ale poczuła jego dłoń na policzku, a potem znów patrzyła w te jego czarne jak noc oczy. Jego lekko rozchylone usta aż prosiły się aby je pocałować.

-Taki czyn z naszej strony byłby nierozważny panienko Haruno, przecież jesteśmy przyjaciółmi- powiedział gładząc jej wargę kciukiem . Cały czas patrzył na jej usta, chciał je pocałować , ale się powstrzymywał.

-Tak, powinniśmy się trzymać tego i wrócić na imprezę- po tych słowach puścił jej twarz, a ona zapragnęła więcej jego dotyku. Nie odezwała się tylko ruszyła przed siebie a on za nią.

Znów na tej głupiej imprezie. Stał ze złym humorem i chyba wszystkie kobiety to widziały bo trzymały się od niego z daleka. Pił kolejny kieliszek szampana i przyglądał się jej cały czas. Rozmawiał też z innymi biznesmenami, ale zawsze nudziły o te rozmowy. Niektórzy próbowali się mu przypodobać by móc zacząć z nim współpracę inni zaś chcieli go odwieźć od jego planów związanych z jego i innymi firmami. Takie tam głupoty, jedyne o czym teraz myślał stał przy jakimś starym pierniku i z nim rozmawiał. Uśmiechnął się , nie mógł dziś tego tak zostawić. Może to alkohol dodawał mu teraz odwagi, ale wiedział czego chcę. Dopił resztkę szampana i ruszył przed siebie przepraszając na moment panów którzy stali z nim rozmawiając.

Znów przytaknęła nie bardzo wiedząc o czym ten pan do niej mówi. Jej myśli krążyły w okól tego co się wcześniej wydarzyło. Pragnął jej, a ona jego, ale to nie mogło się wydarzyć. Poczuła jak ktoś obejmują ją w tali i drgnęła, ale znała bardzo dobrze ten zapach. Zapach jego perfum które czuła dziś rano o jego zapach. Poczuł jak jego nos trąca delikatne jej ramię całując przy tym a potem przybliża się do niej jeszcze bardziej obejmując ją.

-Wybaczy pan, ale czy mógłbym porwać panienkę na sekundę- zapyta grzecznie . Starszy mężczyzna pokiwał głową i po chwili już czuła że jest ciągnięta za rękę. Nie sprzeciwiła się, nie było szans że ją teraz zostawi w spokoju.

-Sasuke co…..- gdy znaleźli się na zewnątrz chciała zapytać co znów chcę, ale poczuła jego dłonie na policzkach i jego ciepłe wargi na swoich. Jego pocałunek był delikatny , ale nie przestawał. Całował coraz bardziej namiętnie aż nie wytrzymała i sama zaczęła oddawać pocałunki chwytając go za ramiona. To było to czego chciała. Poczuła jak łapię ja za uda i podnosi do góry tak że oplotła go nogami w tali. To że miała teraz sukienkę nie liczyło się. Ruszył przed siebie a po chwili czuł na plecach ścianę a jego parcie na nią było mocniejsze. Jego język błądził po jej buzi nie dając jej ani chwili wytchnienia

-Co za bezczelna młodzież- usłyszeli i dopiero wtedy chłopak się od niej oderwał ukrywając twarz w jej włosach i powoli ją opuszczając na ziemię.’

-Nie przystoi tak prezesowi dość wielkiej firmy- szepnęła mu do ucha i poczuła jak się uśmiecha drażniąc jej skórę oddechem. Odsunął się do niej i wyciągnął z kieszeni telefon.

-jedziemy- powiedział i po chwili znów poczuła jak ja ciągnie za sobą. Podeszli na parking po czym przepuścił ją a potem sam wsiadł do samochodu. Była upojona alkoholem , ale bardzo dobrze wiedziała co się stanie.

-Uspokój się- usłyszał nad uchem, ale nie potrafił. Mógł z nią iść , mógł jej tam nie zostawiać samej.

-Przecież wiesz jaki on jest- odparł bawiąc się uchem od kubka. Zastanawiał się kiedy zadzwoni. Było już dość późno a przecież powiedział jej żeby dzwoniła kiedy będzie chciała wracać.

-Itachi, jest dużą dziewczynką- znów powiedziała różowowłosa siadając naprzeciwko niego i popijać swoją herbatę.

-A jeśli znów coś poczuje do niego?- zapytał znów pełen obaw. Nie potrafił odpędzić od niej myśli, mimo iż miało osobę z którą miał spędzić resztę życia to nie potrafił wyrzucić jej z głowy.

-Nie martw się nie jest głupia, nie da się znów omotać twojemu bratu- uśmiechnęła się ,a jemu zrobiło się jakoś lepiej. Uwielbiał rozmawiać z Saschiko, jej mógł powiedzieć wszystko i tylko ona wiedziała jakim uczuciem darzy jej siostrę.

Stała w salonie i nie wiedziała co dalej. Przed chwila w spokoju weszli, ściągnęła buty i udała się do salonu. Przed przyjazdem tu wiedziała co się stanie, a teraz? Teraz miała mętlik w głowię.

-Napijesz się czegoś- usłyszała za sobą i zobaczyła że ściągnął buty i właśnie zdejmował marynarkę.

-Nie- odparła cicho. Zbliżył się, stał centymetr od niej tak że drażnił ją swoim przyśpieszonym oddechem.

-To co się zdarzyło… alkohol i wiesz, nie powinniśmy , mamy zasady co nie?- powiedział uśmiechając się delikatnie. Widziała że był zdenerwowany lekko tą sytuacją.

-Pieprzyć zasady- odparł i przyciągnęła go do siebie za krawat. Wpiła się w jego usta. On na początku zdezorientowany ,ale po chwili zaczął oddawać pocałunki , jakby tylko czekał na to az dziewczyna sama zacznie. Poczuła jego dłonie na swoich plecach a po chwili na pupię którą zaczął delikatnie ściskać. Wydała z siebie cichy jęk a po chwili znów obejmowała jego biodra nogami. Szedł z nią powoli , cały czas ją całował i pieścił językiem jej podniebienie. Tak to była słodycz o której od tak dawna marzyła. Nagle poczuła na plecach coś zimnego, a potem znów szli. Oderwała się od niego i rozejrzała szybko po czym delikatnie uśmiechnęła. Byli w jego pokoju, a jej się to podobało. Puścił ją, delikatnie stawiając na ziemi. Patrząc cały czas mu w oczy rozwiązywała jego krawat który spadł na ziemię, po czym zajęła się jego koszulą która po chwili też władowała na ziemi. Dotknęła delikatnie jego torsu. Był jeszcze bardziej umięśniony niż wtedy, jego ramiona były szersze. Błądziła powoli po jego klatce piersiowej wsłuchując się w jego przyśpieszony oddech. Zniżyła się i pocałowała go w pierś przygryzając lekko sutek.

-Sakura- usłyszała i po chwili znów całował jej usta , tym razem bardziej zachłannie i jakby z tęsknotą. Naparł na nią tak że jej nogi ugięły się pod wpływem łózka które znajdowało się za nią. Przywarł do niej cały czas całując jej usta. Jego ręce ślepo błądziły bo jej udach. Czuła jego wzwód na jednym udzie, był taki bliski. Taki realny. Zaczął rozpinać jej sukienkę, więc uniosła się trochę do góry by mógł ją łatwiej rozpiąć. Gdy to zrobił oderwał się od niej i szybko pozbył się odzienia. Spojrzał na nią i oblizał wargi uśmiechając się. Nie miała na sobie stanik , a jej pełne piersi to było to o czym dziś marzył. Pocałował jedną schodząc językiem coraz niżej aż do sutka, którego zaczął ssać i delikatnie przygryzać. Czułą jak jej wszystkie mięśnie napinają się pod dotykiem jego dłoni, ust. Czuła że mógłby ją doprowadzić do orgazmu tylko dotykiem.

-Sasuke- powiedziała głośno dysząc i wplątując dłonie w włosy chłopaka. Zaczęła je przeczesywać , a jego delikatne mruczenie pod jej skórą sprawiało że płonęła. Jego usta na jej podbrzuszu i ta katusze które musiała cierpieć gdy delikatnie językiem błądził po jej skórze. Chciała żeby przestał ją torturować, żeby w końcu to zrobił. Nagle podniósł się do góry i znów zaczął całować jej usta , a ona w tym czasie zajęła się paskiem w jego spodniach. Szybko go rozpięła i teraz męczyła się  guzikiem w jego spodniach i rozporkiem. Czuła jak całując ją uśmiecha się, ale nie przeszkadzało jej to. Wygrało pożądanie i teraz za nic by nie przestała. W końcu udało jej się a on szybko pozbył się dolnego odzienia i znów zajął się jej ustami. Zaczął głośniej oddychać gdy czuł jak dziewczyna dotyka delikatnie palcami jego członka przez bokserki. Był nabrzmiały i gotowy by w nią wejść. Ręką zjechał w dolną część jej ciała i zaczął delikatnie gładzić jej uda. Po czym jego palce znalazły się pod jej bielizną. Włożył w nią jeden palce, a ona wygięła się lekko. Była gotowa, napierając na nią palcami czuł jak napiera na niego biodrami, nie mogąc się doczekać. Szybko ściągnął z nie ostatnie odzienie po czy sam pozbył się swojego i kładąc się na niej spojrzał jej prosto w oczy.

-Ja….- chciał coś powiedzieć, ale uciszyła go pocałunkiem.

-Nie psuj chwili- wyszeptała a on uśmiechnął się delikatnie i zaczął ja całować. Rozszerzyła trochę nogi i poczuła go. Wchodził w nią powoli a jej to sprawiało przyjemność. Przygryzła jego wargę dysząc i dając znak że chcę więcej. Zaczął poruszać się w niej szybciej i bardziej zuchwale, czuł jak jej nogi oplatają się na jego biodrach przez co mógł wejść dalej. Chciał jej tyle powiedzieć, ale w tej chwili myślał o tym co robią o tym  że ona tu jest i że znów są jednym. Poczuł jak jej mięśnie zaciskają się na jego członku, było to przyjemne, czuł wtedy jeszcze większe podniecenie, a jego ruchy stały się szybsze. Jego ręka znów zjechała na jej udo a drugą trzymał jej pierś. Czuł że powoli dochodziła, ale on jeszcze nie.

-Sakura- wypowiedział jej imię a ona krzyknęła z rozkoszy. Poczuł satysfakcję że ją uszczęśliwił, ale nie przestał się w niej poruszać. Zaczął na nią napierać aż sam w końcu nie opadł na nią głośno dysząc. Ucałował jej policzki , a potem wychodząc z niej zaczął całować jej usta. Po chwili poczuł jak dziewczyna się obraca. Leżał teraz zdezorientowany na plecach. Trzymała palcem wskazującym jego klatkę piersiową i uśmiechała się niewinnie. Czuł jej mokre kroczę na podbrzuszu i co lepiej podniecało go to jeszcze bardziej. Zniżyła się do niego delikatnie całując jego nos.

-Druga runda?- zapytała i całując jego wargi zaczęła się w nim zanurzać. Chwycił ją za biodra mocno do siebie przeciągając. Tak czeka ich dość długa i ciekawa noc.